なぜ、何、日本（学科）！Why, What, Japan(ese studies)!

For a spamfree blog

2010-10-01T08:10:00.001-07:00

Don't spam this blog full of shit. Leave it in peace will ya-_-.

voor de mensen (i.e. niet spam bots) die effectief interesse hebben in recente feiten ga naar:

www.furandasunotaru.wordpress.com

Deze blog wordt niet meer geüpdatet...

Hey (in case u didn't know yet) I'm back...

2007-09-06T12:25:00.000-07:00

(omg it's still alive? Btw does anyone read this?)

Maar ik heb wel het gevoel dat ik, naast de nodige materiële zaken, aardig wat vergeten ben in Japan. Mijn 元気さ om maar iets te noemen...
Moreover heeft het er van weg dat, als je, mits een kleine 2 weken in de kerstperiode, voor lange tijd niet meer in je eigen, in staat van ontbinding zijnde, landje terugkomt er wel een paar zaken zijn waar je terug moet aan wennen. Een groot gezin in een groot huis bv. (en dat zijn dus 2 zaken).
Veel groen... en toch nog mensen! Gelukkig, dacht ik al even dat ik terug in Hokkaidou zat-_-'.
Nu, zo'n dikke 5 dagen op Belgische bodem later, kan ik nog steeds niet zeggen dat ik er helemaal aan gewend ben. Of moet ik het anders stellen: ik zal er waarschijnlijk nooit meer helemaal aan wennen. Ook al komt u mij tegen en denkt u bij mezelf 'awel die is nog niets veranderd' (buiten mijn ietswat korter haar dan); aan de buitenkant zou u mss gelijk kunnen hebben, aan de binnenkant zit er u nogal hard naast.
Of ik dan meteen terug wil naar Japan?
Welja, welja... u sponsert mij even?
Maar u weet het: studies, studies... en daarvoor moet ik nu niet meteen terug naar Japan. Reden nr.1: ik kan er hier niets mee doen. Reden nr2: het stelt daar niet zoveel voor (maar daar had je al een vaag vermoeden naar).

Ma bon, ik zal in de paar weken vakantie die er nog resten proberen van ergens wat standvastige motivatie te verzamelen en proberen van wederom mijn beste intelligente beentje voor te zetten.:-)
期待してもかまわん。

een beetje, maar toch niet helemaal off topic.
Moest u nu zo in de afgelopen week gedacht hebben 'da's toch spijtig zo'n witte raaf onder al die Japan ervaring blogjes (...) en die doet zijn boeken toe'. Er bestaat (procentueel uitgedrukt 50%) een kans dat er nog een blog komt van mijn hand. Zij het meer los van mijn studies (tiens, nu ge 't zegt die eerste blog is het product van mijn studies; daar sta ik nu even bij stil...). Wil u weten wat en waarover die gaat gaan, dan mag u de komende tijd nog even helpen om de counter van deze blog te doen stijgen. Mogelijk maakt u dan kans op een nieuwe post met een link naar mijn nieuwe blog.:-)

The rest is silence

2007-08-29T06:29:00.000-07:00

Hallo,

Ik zou zeggen; pak eerst uw bier of glas wijn (of andere meer in barbaarse richting gelegen drank:p) en begin dan te lezen, want je zou best wel eens even bezig kunnen zijn.
日本の連中、下のほうは日本語だよ～

11 september 2006 stapte ik de vlieger op; richting een Japan. Een land, dat me al boeide sinds ergens halverwege het middelbaar en waaraan ik mijn studies (en nu ook mijn hart; zij het dan enkel aan een inwoner ervan) gewijd ende verpacht heb.
Die bewuste 11 september was overigens de eerste keer dat ik een een voet in het land waarover ik al 2 jaar (en de jaren daarvoor als 中途半端　autodidact) dorstig aan het leren was.
Vanaf die dag begon mijn 冒険 (avontuurken) in Japan.
Gedurende dit jaar (om maar eens even het tempo op te speeden:p) heb ik zo belachelijk veel dingen ervaren, dat ik die hier niet allemaal ga beginnen uittypen (dan heb je een hele bak bier of 6 flessen wijn nodig), maar misschien toch wel een paar van de belangrijkste dingen die ik heb meegemaakt.
Met 'belangrijkste dingen' bedoel ik dan niet de full fletched toerist (hoewel ik daar heus mijn portie wel van gehad heb:-), maar dan eerder wat Japan nu voor mij inhoud, hoe het is om een (Japans) lief te hebben en zo van die triviale zaken.
Japan; gedurende de 2 jaar dat ik me ondergegraven heb in feiten, grammatica, geschiedenis en heel de academische aanhang, leek het me het paradijs op deze aardbol. Een of ander, niet nader verklaarbare, verlangen dreef me om steeds meer en meer van dit land te willen weten. Waar het vandaan kwam, het is me tot op heden nog steeds een raadsel, maar het heeft er alleszinds wel voor gezorgd dat ik meer dan gemotiveerd bleef (affin, bovenop mijn ingebouwde competitiegeest dan...).
Nu, een jaar verder; kan ik u zeggen dat Japan gewoon... Japan is. En geloven in 'een' paradijs op aarde (of ergens anders) iets is om een mens recht te houden op een moment dat hij of zij het nodig heeft (maar dat blijft dan hopelijk wel binnen gezonde proporties...).
Betekend dat dan dat ik afgeknapt ben op Japan? Helemaal niet, het impliceert alleen dat ik alles binnen een iet of wat 100% realitisch kader kan zien en ik je bv niet zal naar de keel vliegen als je woorden zoals 'Jappen' of 'die overwerkte gele mannekes' in de mond neemt. Ik zal je wel eens vies en minachtend bekijken als je in het wilde weg begint te speculeren over zgn Japanse aspecten die enkel gebaseerd zijn op je fantasiewereldje. Dat kan ik nl nog steeds niet relativeren, lijkt het zo:-).
Om dan alvast een paar fantasie-ideetjes van de baan te vegen die zo rond mij vlogen als ik nog in België was: in Japan eet men met stokjes, maar ze kennen mes en vork heus ook wel. Neen, u komt niet op elke straathoek een geisha tegen. Neen, japanners kunnen heus ook op stoelen zitten. Neen, er zijn in Japan ook westerse hotels. Er zijn Japanners groter dan 1m60. Neen, ik loop nog steeds niet krom van teveel gebogen te hebben.
Ik zou best nog wel meerdere, op zich domme, feiten willen geven, maar mits mijn graad van integratie hier zijn er al veel zaken die zo meteen niet meer in mijn hoofd opkomen. Misschien kom ik er weer op als ik in België wederom geïntegreerd geraak:-).
Na al mijn rond de pot gedraaid wil ik nog een laatste ding toevoegen aan mijn vage Japan visie. België: friet, onvriendelijke winkelbediende's, één land, 2 volken (oei; seffens kom ik bij een of andere rode website op een lijst van separatistische denkers><; let wel, ik denk nu enkel in politieke zin...). Japan: belachelijk onefficiënte administratie, overal dezelfde ingedrilde vriendelijkheid van de winkelbedienden; domme en corrupte ministers, engrish! (me love engrish bery much)). Hm... ik denk niet dat ik mijn point hiermee duidelijk maak, maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat der aan alles wel wat rammelt, ook aan Japan. En dat het (zeker voor een Japanologie student) wel belangrijk is van dat in te zien en niet alleen lof te spuien (en ook omgekeerd) alleen af te breken. Wat niet wegneemt, dat ik nog steeds displeased ben met de ondoordachte beweringen van sommigen over mijn blog in den beginne van mijn komst hier. Die balans opmaken (van goede en slechte kantjes) is nl nogal moeilijk in de periode van gewenning.

Bon, mijn lange blog vordert, zij het misschien een beetje onoverzichtelijk, maar bear with me. U moet zich even in mijn plaats stellen; ik ben nog maar 2 dagen hier en dan mag ik afscheid nemen van mijn 'hart' voor een jaar. Moreover doet een jaar Japan ook wel de nodige roest verschijnen (jaja... zelfs bij mij...:p) op je moedertaal. Ik moet hier dus mijn kop pijnigen in een zoektocht naar intelligente bewoordingen, maar die komen er maar niet uit...:'(. Weet dus waar de schuld ligt he;-).

Which brings me bij mijn blitz-jaaroverzicht:
Sept-Okt-December 2006: 'Aanpassing ende gewenning'
hmjah; ik weet niet hoelang anderen er volgens hun gevoel of 'guts' over deden om zich hier aan te passen maar mij heeft het toch wel lang genoeg gekost. Factoren die daartoe bijdragen zijn mijn liefdesleven met een Japanse dat in het begin als een over zijn toeren geslagen Shinkansen op het einde van de sporen leek af te stevenen.
Op schoolvlak: niks vermeldenswaardigs, naar goede Japanse administratie werd er weinig tot geen rekening gehouden met mijn effectieve niveau, maar enkel met mijn jaren van studie. Mor toch; Ik heb ergens in het midden van chaos in mijn kop toch nog de Japanse Language Proficiency Test lvl2 der even doorgedraaid wat, gezien de omstandigheden en 0 voorbereiding mss toch nog iets voorsteld op vlak van resultaat van studie-verwezenlijkingen.
2e helft december: Een plotse 'break'; die ik eigenlijk, gelang de ong 12 dagen dat ik terug was alleen maar beklaagde (maar die wss wel nodig is geweest; maar versta me ni mis eh...-_-)
Januari 2007:　お帰り; ergens het gevoel van een herboren man in Japan, staand naast zijn lief; waarmee hij (al dan niet) dapper de eerste 3 maand is doorgeworsteld. Verwelkomd niet tevens door mijn lief maar ook examens... Maar (zie vorige post) daar gaan we niet veel woorden aan vuil maken.
Wat meer woorden vergt is de 2e helft van Januari. Prolly mijn 'darkest hour' in Japan, het relationele vlak terzijde gelaten dan (in dat geval is het eerder het tegenovergestelde, als je nog kan volgen:D). 我が病（やまい）(正岡子規 Masaoka Shiki) zij het dat ik (gelukkig maar) niet dezelfde ziekte had als Shiki, heb ik 5 volle dagen in een Japans hospitaal vertoefd. De 5 dagen daarvoor vertoefde ik, met elke avond een koorts die gemiddeld opliep tot 39.5 in het bed op het appartement van Mare. In die 5 dagen, waar ik uiteindelijk niet veel meer gedaan heb dan creperend in een bed gelegen, heb ik (ironisch genoeg) veel meegemaakt. Op emotioneel vlak door compleet aan de rand gebracht; in een rolstoel (die helemaal niet nodig was) tussen de andere bevolking van het ziekenhuis (die gemiddeld 40 jaar ouder was dan mij) door het ziekenhuis gerold worden voor van alle en nog wat tests die uiteindelijk voor niets nodig waren (scanner, röntgen; gemiddeld 4 maal per dag bloed trekken e.d. meer). Gelukkiglijk waren mijn Nintendo DS (^^) en, waarbij mijn DS in het niets verdwijnd, mijn lief ende hart, Mare. Ze heeft in die periode zo ontieglijk veel voor mij gedaan; heeft de eerste nacht van mijn verblijf in in het ziekenhuis; zittend in een stoel en al half dommelend op mijn arm aan mijn zij doorgebracht; is elke dag van het werk naar het ziekenhuis gecrossed, heeft België, in zoverre het ging, op de hoogte gehouden. Was er voor mij. Wederom needless to say dat haar daarvoor ontzettend dankbaar ben en gevoeld heb wat ik waard was en waar ik stond.
入院の時期に、いつもそばにいてくれて、ありがとう、まれ。
Februari 2007: De cavalerie, zoals gewoonlijk altijd te laat:-). Visite van mijn teergeliefde ouders. Nu niet dat ik ze op eender welk vlak iets verwijd. Ze hebben mij voordien geholpen; tijdens die periode (van op afstand dan) ook en zijn er; als skype en de internationale telefoon, wilde meewerken, altijd voor mij geweest. Bedankt allebei.
Maart-April 2007: eh... 't was hier toen lentevakantie en mijn 'virus' zat nog vrij stevig in mijn bloed, met de nodige vermoeidheid van dien. Buiten de nodige rust was er natuurlijk nog GW en de nodige eendagsuitstapjes, maar zoals ik eerder al schreef ga ik niet teveel uitwijden over sightseeing.
Mei-Juni-Juli 2007: begin 2e semester. Daar ergens in het begin ook nog bezoek van een gewaagde maar geslaagde mam-zussie - combinatie over de vloer gehad, waar ik spijtig genoeg niet veel tijd mee doorgebracht heb, o.v. school e.d. meer (neem ik dan nu als 3/4 gerechtvaardigd excuus). Verder school en wat fun... of mss beter Fun en wat school:-).
Augustus 2007: Ik verwijs even naar de vorige posts (maar de teverdenheidsfactor van uitstapjes ligt over het algemeen wel hoger dan die naar Hokkaidou:p).

En dan hebben we nu... nu zit ik hier in een spacy hotelkamer een belachelijk lange blog te typen terwijl mijn lief op mij zit te wachten. Haar 夕刊 (avondgazet; in Japan heb je 2 gazetten per dag een 's morgens en een 's avonds) is zo ongeveer wel uit en ik zit hier nog de nodige sentimentele onzin te typen.
Dat brengt mijn teergeliefde en naar ik veronderstel ondertussen trouwe lezerspubliek bij mijn gevoel op dit moment... 'kut'. (hmjah ik weet het, het is Hollander achtig, maar om een of andere reden drukt het perfect uit wat ik voel... enneh; misversta me daar ni met een ander gevoel he...-_-') Kut omdat ik hier nu eindelijk gewend ben en en hier feitelijk wel best goed zit; kut omdat ik begot niet weet wat het volgend jaar gaat geven; kut omdat ik me zorgen maak om hoe het met Mare gaat gaan; en meest van al kut: dat ik voor zo'n lange periode afscheid van haar moet nemen.
Nu kunnen jullie wel allemaal beginnen met 'ja, maar dat heb je zelf gekozen he, dan had je maar zoals ons een 'next door liefke' of (mss iets minder negatief) een dichter bij de deur moeten zoeken'. Wel fuck you, daar ben ik vet mee-_-. De zaken gaan zoals ze gaan he... En hoewel ik dat best wel wil aanvaarden als ik het relativeer, is het op momenten zoals deze niet altijd even eenvoudig om alles zomaar, 'poef', te relativeren.
Soit; op 1 september laat 's avonds zou ik (als alles goed gaat bij die BA-bastards) op zaventem moeten staan waar ik dan hopelijk mijn verdriet even kan vergeten bij de nodige familiale warmte.
Bedankt iedereen, die al dan niet van ver of dichtbij mijn blog gevolgd heeft:-).
Weldra bevaar ik weer (voor een tijdje toch zeker) Belgische wateren.
Tot weldra.

Hans
Woensdag 29 augustus 2007 23:47 (locale tijd) Japan; Tokio; Ikebukuro.

ようやく、我が日本の仲間へ、
異文化の誰かさんがこれを読むかどうかは、不確かなんだけれど、いるといいな・・・
とにかく、このポストでお礼を言いたかったんだ。
以上。
・・・これで終わるのはいやな感じがするから、もうちょっと書こう＞＜
僕が異文化のサークル活動に参加して、よかったと思う。異文化は、正直に言うと、目的のないただ遊びたいだけと思っている人たちが集まっているサークルだと思いつつあり、一緒にすごした時間は楽しかった＾＾。いろんな人に会えて、｢国はどこなの？」や「いつから日本にいる？」という、意味のない話のレベルを超える話がいっぱいできて、よかったんだ。2007年にあまり参加できなくなって、ごめんね。だが（日本人がいつも使っている言い訳も使えば・・・）忙しくて、一緒に遊ぶ時間がなかったんだってことになるだろう。これからも、留学生を支え続けてください。そして、何よりも、その「余裕の異文化」を捨てないでください。そうすれば、存在する意味がなくなると思うからだ。
みんなありがとう！　（いやあ・・・また文化の違いかもな（それとも僕の性格）、そんなに誠実に考えを書いてしまって・・・どうかご理解を m(_ _)m）

そして、最後でありながら、一番大事な
くまちゃんへ、

今なら、なかなか気持ちがあふれて、意味のあることがいえなくなった。
だから・・・
一緒に、この一年頑張ろうね。
離れても、強い絆がある。
それぞれの目標を叶えて、前に進もう＾＾。

愛してる。

ハンス

Lady Luck was on vacation

2007-08-16T18:37:00.001-07:00

Haidelihoo,

Terwijl al zovele blogs dood zijn (mss door de hitte? 't is hier naar 't schijnt een 'nieuw record' (wanneer niet tegenwoordig...) 40.9 graden celsius-_-'), doet deze nog (even) voort.

Meerbepaald neem ik mijn teergeliefde lezertjes mee naar Hokkaidou, waar we de voorbije week vertoefd hebben. Grofweg gezien hebben we 2 plaatsen aangedaan. 知床 (shiretoko) dat sinds 2005 werelderfgoed is ov zijn (uitzonderlijke) nog ongerepte fauna en flora en 旭川 (Asahikawa) en omstreken, meerbepaald 富良野 (Furano) en omstreken.

Waar ik in mijn titel al op alludeerde, was dit niet bepaald de reis waarop we veel geluk hadden. Het tegendeel-_-. Het was (natuurlijk?) ook gedeeltelijk onze fout om Hokkaidou zo... te onderschatten (mss past het beter van te zeggen dat we het openbaar vervoer van Hokkaidou overschat hebben). Algemeen gezien, kan je wel stellen dat Hokkaidou 'het veld van Japan' is. Moest je van bovenaf op Hokkaidou zien (buiten dan de grotere steden zoals Asahikawa en Sapporo) zie je een groen-geel lappendeken. That's it. Hoe verplaatst men zich op dat eiland: met de auto. En de trein en bus dan? Aha, da's voor onozele toeristen (...) en mensen die nog niet met de auto kunnen rijden (...). Wanneer komt daar een bus of trein? Trein: gemiddeld 1 per uur. Bus: gemiddeld 1 per 2u.
Zodoende, komen wij aan op een midget-luchthaven ergens in de middle of nowhere en proberen wij een bus te zoeken richtig Shiretoko. Uur van aankomst op luchthaven: 8.30. Eerste bus: 10u.
Met die eerste bus bollen we dan voor een prijs waarmee je in Tokyo 14 keer met de bus kan rijden, richting werelderfgoed. Eens daar aangekomen moeten we ons HAASTEN om de boot te pakken van 12.30, want als we die niet nemen, raken we niet meer op tijd terug voor de enige bus die richting hotel rijdt.
De 'boot' is een toeristenbootje dat de kust van Shiretoko afvaart waar je dan een zicht hebt op iets zoals dit:

Eens terug van de boot hebben we tijd zat (2u voor de eerste bus richting 斜里 Shari; meest toerist-onvriendelijk, 'under construction' zijnde midget-dorpje) om de locale souvenirshops es te gaan uitpluizen en een koffieken te drinken. Terug in Shari hebben we 45 min tijd om een avondmaal te zoeken (niet zo simpel, der is daar 5 keer niks te zien en dus ook ni echt veel eetgelegenheden) en dan de bus richtig 'hotel' te pakken. Het 'hotel'... ik wilde er ook een hele boom over opzetten, maar uiteindelijk heeft het geen nut, dus houd ik het maar bij 'een stevige tegenvaller'.

Balans Shiretoko:
- Het werelderfgoed is echt wel de moeite (jah, je zou het misschien niet verwachten na bovengaande uiteenzetting, but hear me out eh), zij het dat men steeds minder 'mag' zien omdat men anders toevallig toch de kans zou hebben om een beer te zien. Als ze zo doorgaan met hun beerpolicy mag je binnenkort nergens meer in.
- Verblijf in de regio: DON'T. Ik zou zeggen; wacht nog minstens 5 jaar, dan krijg je mss waar voor je geld en moet je niet tussen de modder en de bulldozers doorpeddelen.
- Shiretoko zonder auto: DON'T. Ofwel auto, ofwel een (bus)tour.
- Schone natuur; veel beren, edoch geen beer voor de toeristjes (tenzij in T-shirt-, snoep-, speelgoed, of ingeblikte vorm.)

Nog een paar fotootjes.

Zicht op het 2e meer (van de 5, maar je mag maar tot aan het 2e meer gaan, 3,4 en 5 zijn verboden wegens mogelijkheid van een beer tegen te komen...)

Vuurtoren.

Ik wil de grootste hebben...

Een van de vele watervallen.

旭川、（中）富良野 Asahikawa, (Naka)Furano

Asahikawa: 2e grootste stad in Hokkaidou. Niet echt veel speciaals als je gewoon bent van in Tokyo te wonen, alleen heb je er veel meer plaats al voetganger en staat de stad bekend ov haar ラーメン (ramen; noedels). Je kan er effectief echt wel zalige ramen eten:-).

(Naka)Furano. Lavendel, schone wijde zichten en... wijn:p.
Het 'hotel' was wederom een tegenvaller (deze keer niet ov de uitbater en de afstand, dan wel om het lawaai: het was een combinatie van een créche en een asiel; honden en kiddo's all over the place= joy-_-').
Spijtig genoeg voor ons is juli het lavendelseizoen, niet augustus... Gevolg: al de lavendel was al afgesneden om voor vanalles en nog wat gebruikt te worden (ijs, ramune, badschuim, wierook...).
Geslaagde wijn. (*mislukte poging tot het jaloers maken van bepaalde mensen:p*).
Heet.

hmjah; ik heb zeer veel inspiratie en ben in een volzinnige bui (niet dus). Redenen daarvoor zijn dat Hokkaidou over het algemeen niet echt zo'n geweldige ervaring was en daarmede ik mij nu dus moet inhouden van dat eiland niet tot op het bot af te breken (wat ik dan wel weer in volzinnen zou kunnen doen). Het was ronduit belachelijk duur (vooral het vervoer dan) het was er (volgens de inlandse bevolking ook) belachelijk warm en we hadden vooral belachelijk veel pech. Maar (gelukkig maar) neemt dat niet weg dat we toch ook nog een paar zeer aangename ervaringen hebben opgedaan.:-) Een vallende ster zien met z'n tweeën bv...

Om mijn zinloosheid wat goed te maken zal ik het verhaal wat vervolledigen met wat meer foto's.

Nakafurano, van bovenop de bloemenheuvel.

Een nog bloemen hebbend en dus zeldzaam lavendelveldje op 'Farm Tomita'.

Zonnebloemenveld in 美馬牛 (Bibaushi; een van de vele weirde stadsnamen die Hokkaidou rijk is; vertaald wordt het zoiets als 'mooi paard-koe')

Als afsluiter mijn favoriet: 哲学の木 ofte 'De boom der wijsbegeerte'. Niet echt origineel te noemen, want in Kyoto hebben ze ook al een 哲学の道 ofte een filosofen dreef, maar kom, 't is ne schonen boom in the middle of the fields:-).

Op het dak van Japan

2007-08-04T23:57:00.000-07:00

Het is ondertussen al niet meer echt een originele uitstap te noemen voor een Japanologie student die hier een jaar vertoefd; daar meerdere mensen me zijn voorgegaan is deze belevenis, maar toch. Ik heb dus ook de Fuji-san (de 'Fuji-berg') beklommen.

Waar de meeste mensen de Fuji wss 's avonds zijn beginnen beklimmen, zijn wij hem 's morgens beginnen beklimmen, met het oog op naar de top en terug op een dagje en dan 's avonds terug naar het hotel. Welnu; niets was minder waar-_-.
Naast aarbeving, hoge bergen, vuile lucht, veel volk, lekker eten, teveel treinen, manga's, karaoke (...) heeft dit land ook een voldoende portie Typhoons. En inderdaad, wanneer moest nu zo net een typhoon over de Fuji passeren, als wij die gaan beklimmen natuurlijk.

Zonder typhoon is het al wel een stevige fysieke uitdaging te noemen, mét komt het wel in de buurt van hm... ehh... survival? Een typhoon betekent: veel regen en wind; zet die veel regen en wind op een berg en het wordt zoiets als 'vrij gevaarlijk' om te beklimmen.
Soit, zot als we zijn, zijn we daar dus maar door naarboven geklauterd. Voorzien op 'beter weer' had ik niet echt mijn winterkledij uit de kast gesleurd, en aangezien zelfs zgn 'regenkledij' met zo'n weer na een tijd ook niet al te waterdicht meer is, was het wel ronduit koud te noemen. Op sommige momenten had het wel wat van een hel, maar naar ik meen zou het daar eerder aan de warme kant moeten zijn:P.
Desalniettemin het feit dat het soms wel hellish was, heb ik zichten te zien gekregen, die wss de hoogste 'wauw'-factor (of in Japanse variant すごい～！すばらしい～！etc) hebben van alle zichten tot nu toe in mijn leven.:-)

Op 3360 m hoogte ging het echter ineens niet meer. Affin, 'niet gaan', er werd ons gezegd dat het 'niet ging' of nog, dat het 'levensgevaarlijk was' van nog dat (kleine) stukje hoger te gaan. Of het nu enkel maar plakkerij was om ons in hun berghutteke te kunnen doen overnachten tegen een woekerprijs ofdat het echt zo was (feit was wel dat er inderdaad niemand naar boven ging of sommige een poging deden maar na 5 min al terug in dat hutteke stonden), met mijn niet echt uitgeslapen kop heb ik me dan toch maar laten overhalen en hebben we met z'n 2'en 15000yen opgehoest voor karee raisu (wow!) en deze... slaapplaats.

Vanzelfsprekend is er van slapen (wederom) geen sprake geweest. Hoewel we dan al het geluk hadden van helemaal aan de zijkant van de rij een plek te krijgen, werkte het 'verdeelsysteem' een poging tot slapen vrij grondig tegen. De 'bedden' zijn genummerd van 1 tot ?? iets van een 25 man per rij denk ik. Wij waren 1 en 2. Ze gaan van 1 naar 25 de rij af, dus geleidelijk gaat het lawaai wel van je weg, maar... als ze dan aan het einde van de rij zijn, beginnen ze boven je kop opnieuw-_-. Ne gelukkige mens dat ik was! En gerust dat ik heb! Ooit iemand gedacht dat Japanners niet konden snurken? En als ze dat wel kunnen wat dat geeft als je in zo'n ruimte ligt met +/- 100 man?
Na deze deugddoende rust (...) zouden we om halftwee 's nachts worden wakker gemaakt om de top te beklimmen en daar dan rond 4u de zonsopgang te bewonderen. Wakker gemaakt werden we wel, maar dan alleen maar met de boodschap van 'te blijven liggen, want het klimmen tot aan de top is afgelast wegens te gevaarlijk'.
Tegen een uur of drie zijn we uit onze schuif te komen in de hoop de zonsopgang toch op 3360m te kunnen bewonderen. Helaas: regen, wind en... mist. Gemiddeld zicht: 1.5m.
Dus, uiteindelijk geen top voor mij, maar wat heet top, 't is niet alsof je tot op 3776m kan gaan he-_- volgens het kaartje van de haltes wel, maar goed, Japanners en hun logica... En net onder de top was (vooral in dat weer) toch ook al een hele prestatie, dus het is niet dat ik er geen voldoening van heb, hoewel ik men kas wel heb zitten opfretten over die weggesmeten 15000 yen, maar goed, ik moest zo maar eens echt van die berg zijn gewaaid.
Ten slotte kan ik alleen maar zeggen dat het een geweldige ervaring was, alleen al maar voor de zichten die je te zien kreeg en in mijn geval ook om samen met je lief, al zwoegend met z'n tweeën, het dak van Japan op te klauteren:-). De 'zonsopgang' (ni van in het prille begin dan misschien, maar toch) hebben we mogen aanschouwen bij het afdalen; samen met een ronduit prachtig landschap.^^

En nog een extraatje, 'Waar is de Fuji-san?' Het overgrote deel zit wss naar deze blog te zien met een tft, dan zou het best wel eens kunnen zijn dat je je contrast wat donkerder moet zetten of je scherm wat naar boven moet draaien om hem te kunnen zien:-).

くまちゃんへ

2007-07-26T22:32:00.000-07:00

我がいとしいくまちゃんへのメッセージでありながら、くまちゃんへの愛を隠すつもりはないから、このブログにもポストすることにした。
今日、丁度一年前、この照れくさい僕はまれに告白したんだ。この一年間は、たまにぼこぼこな道で(でも、それこそが愛でしょ？冒険しにくいこと）、一緒にいろいろを経験し・・・そして体験＾＾して、こんなところに来た。
みんなの前にも言える。

愛してる、まれ。

Aangezien ik een beetje zou discrimineren moest ik mijn gevleugeld relaas enkel in het Japans doen, zal ik het hier ook even in het Nederlands herhalen. Het komt een beetje duf over voor mijn doening, maar ik wilde proberen zo identiek mogelijk te vertalen...

Terwijl het eigenlijk een boodschap is die enkel bestemd is voor mijn geliefde beertje, ben ik niet van plan het onder stoelen of banken te steken en daarom schrijf ik het ook maar plantuit op mijn blog.
Vandaag, net een jaar geleden, heb ik tegen Mare gezegd dat ik van haar hield. Dit voorbije jaar is zeker niet altijd over rozen gegaan (maar hoe kan men ook van liefde spreken als er soms geen bobbeltje in de weg zit; het zou nogal een dooie boel zijn) en hebben we samen veel... ervaren ^^ en beland waar we nu zijn.　
Ik kan het voor iedereens neus verkondigen.

Ik hou van je, Mare.

We waren bijna echt vergeten,
Hoe schoon de zomer wel kan zijn
Zonder zorgen en zonder regen
Hoe schoon de zomer hier kan zijn
We waren uit het oog verloren
Hoe warm een weiland wel kan zijn
Open de vensters en open de deuren
En zie hoe schoon de zonne schijnt

Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Geef me een kus
Geef me een kus
Geef me een kus
En vlug, voor de laatste bus

We waren bijna echt vergeten
Hoe schoon de zomer wel kan zijn
Zonder zorgen en zonder regen
Hoe schoon de zomer hier kan zijn

Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Geef me een kus
Geef me een kus
Geef me een kus
En vlug, voor de laatste bus

Geef me een kus
Geef me een kus
Geef me een kus
En vlug, voor de laatste bus

Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Ik hou van u
Geef me een kus.

(Noordkaap)

Shake it baby...

2007-07-17T01:45:00.000-07:00

I'm doing fine...

The Independent

Nuclear leak after earthquake in Japan

By David McNeill in Tokyo
Published: 17 July 2007

A strong earthquake struck central Japan, killing at least eight people, injuring hundreds and causing a fire and radioactive leak at the world's biggest nuclear power plant.

The 6.8-magnitude quake levelled buildings, derailed trains and buckled roads after it struck about 10 miles off the coast of Niigata yesterday. The local media reported that four elderly women and a man were crushed to death by falling buildings and at least 800 people were hurt, some seriously.

Thousands more spent the night in evacuation centres as aftershocks continued to jolt the area and electricity, gas and water remained cut off. Japanese television showed footage of several people being pulled from the rubble of flattened houses. "The whole building shook from side to side, " one pensioner sheltering in a local school said. "I'm too frightened to go back home."

Japan's Prime Minister, Shinzo Abe, interrupted campaigning for the 29 July general election to visit the area and oversee an emergency task force. " We have to make every effort to save lives and reassure people," he told reporters. As night fell, rescue workers were still trying to dig out people trapped under rubble before the start of heavy rain, forecast for tomorrow.

The quake, which hit just after 10am local time, also started a fire at the No 3 reactor of the Kashiwazaki-Kariwa light-water nuclear plant, the largest nuclear complex in the world. A spokesman for the plant operator, Tokyo Electric Power Company (Tepco) said there was a "small leak" of radioactive water from reactors 3 and 6 into the sea but denied the reactor was ever in any danger. "The radiation was well within safe limits," he said.

Anti-nuclear campaigners have reacted with alarm to the leak and to reports that the blaze took as long as 90 minutes to put out. "I was watching it on television and was very surprised it took so long," said Chihiro Kamisawa, a researcher with the NGO, Citizens Nuclear Information Centre. " If they're having problems putting out a small fire, what will they do when a bigger one strikes?" Staff at the plant said fire engines were " busy" at other sites.

Aileen Mioko Smith of Green Action Japan said the plant was short-staffed on a national holiday.

"It raises serious questions about their emergency preparedness," she said, adding that it was "very worrying" that radiation monitoring equipment at the Kashiwazaki-Kariwa complex may have been stopped by the quake.

Japan has a fast-growing nuclear industry, with 55 plants operating and another 11 planned. Nuclear power currently provides a third of the country's energy needs but Tokyo wants to boost this to 40 per cent. The plans are opposed by environmentalists and local residents who say the government is inviting disaster by building so many reactors in a seismically unstable country.

The power companies are currently reviewing their disaster readiness, following a string of scandals and near misses. Niigata has been hit by a series of strong quakes, including another earthquake that measured 6.8 almost three years ago, which killed 67 people and injured 4,800.

Mr Kamisawa said: "This is the second large earthquake in the same place. They should rethink concentrating so many plants in these dangerous areas."

Japanese nuclear plants are built to withstand quakes of magnitude 6.5 but most experts now think this should be increased to 6.9 and some called for a complete rethink. Journalists accused the company of operating lax construction standards at the plant.

en dat vlak na een stevige Typhoon hmjaja; Japan het land van de goden. :D
Soit; ik vind da'k nu wel genoeg geshaked heb voor een tijdje... Als je je voorstelt dat voor hetzelfde geld je dak op je doos dondert en ondertussen het 'coole' der ook al wel af is (als er al iets cools aan te vinden is om mee te beginnen).

Eternal Sunshine of the Chaotic mind

2007-06-29T08:08:00.000-07:00

Howdie,

Waar ongeveer iedereen in Leuven (en ook de andere mensjes...) zo ongeveer gedaan hebben met de examens, zijn ze hier nog niet begonnen. Hier is het nu nog een weekje in de toekomst (in mijn geval toch). Dat betekent dus dat de stress zo stilaan begint te komen. Nu... zoals al door zovele mensen aangehaald is die portie stress natuurlijk, indien al bestaande, niet echt vergelijkbaar met de examenstress van Leuven. De examens in dit land stellen nl (meestal) niet erg veel voor.
Over mijn Japans maak ik me niet echt veel zorgen, maar mijn Koreaans, eigenlijk een nieuwe taal... die ik totaal niet onderhouden heb-_-'. Nu ik heb dat vak ook gekozen met het idee van 'dan heb ik al een basis tegen dat ik naar Leuven terugga, waar ik dat vak sowieso 'from scratch' opnieuw moet doen'. Morja, dat neemt niet weg dat ik toch nog wel iets wil bakken van dat examen. Soit; tot zover de examens dus...:-)

What's more on my mind is dat de dagen hier wel beginnen korten. In het geval van de meeste mensen wekt dat reacties op van 'nog een maand!' en 'ik heb het hier zo ongeveer wel gezien'. Bij mij is het eerder 'Nog maar 2 maand?!' en 'Geef mij nog een scholarship' en ook 'Moet ik nu heel die familiezooi echt zien?' (k; dat laatste is een (halve) grap:p).

Nonetheless... de tijd tikt en ik kan deze helaas niet stoppen. Het enige wat ik kan doen is; niet zoals sommigen, de tijd nog korter zien als hij in werkelijkheid is en desperaat aan je lief vasthangen, dan wel de tijd te nemen zoals hij komt en uit die 2 maanden het beste te putten en nog vele onvergetelijke momenten op mijn ezelbrein branden.

Ik ga hier niet exact schrijven wanneer ik terugkom, daar heb ik nl geen zin in. Lees: dan loopt mijn gemoed, dat ik tot wijsheid probeer te bedaren, ook over...
Degenen die het interesseert om met vlaggeskes zoals 'welkom thuis' en 'We hebben u (niet) gemist' aan de Zaventem terminal willen komen staan: ask my parents for the exact time and date.

Zo, bij deze ga ik mij begeven richting mijn bed, waar ik mij ga wentelen in mijn westers zweet dat in deze *** ****ing hitte in constante stromen een weg baand in mijn dagelijkse leven hier.

If I, atm, had to make a list from things I hate/dislike most from/in Japan I'd start with the fucking humid summer-_-'. よくも、おめえらの蒸し暑さで攻撃を！

Melting me out.

P.S. hoewel iedereen denkt dat mijn oude (zwarte) zelf nog steeds zegevierd: not really; but I kinda felt like teasing ye:p. Or teasing myself? hm...
hm...
hm...
hmhm...

P.S.: look forward to even better Photo's in the future^^.

Yellow Power

2007-06-15T01:46:00.000-07:00

Ho ho~

Hier is weer Hans' blog met een controversieele post (ik moet de 'kakkers' toch ook nog content houden eh^^).
Wat voor controversieels zit er vandaag in de doos. Wel Jos, het is... (*tromgeroffel*)
Racisme! wohoo!

Nu niet dat het een brand-new topic is (er zijn al andere mensen die op hun blogs de yellow-power-taart in mindere of meerdere maten hebben aangesneden), maar gezien een voorval waarin mijn closest friend, the honourable Bavin-dono, was betrokken, kreeg ik toch ook even goestig van er een stukje van af te snijden.
Het begon allemaal met het idee van zijn vriendin (zelf Japanse) die voorstelde om een tv-opname bij te wonen. Voor zo'n dingen moet je natuurlijk een 'reservering' maken. Toen zijn vriendin bij de reservering liet vallen dat haar vriend een buitenlander was, ging het ineens mis. Mevr. x aan de telefoon ging even bij haar superieur om bevesting vragen en kwam terug met het volgende antwoord 'dat het voor de buitenlander helaas toch niet mogelijk was om de opname bij te wonen'. Probleem van de taal? Of in het geval van het humoristisch programma, de buitenlander vat de subtilieteit van de Japanse humor niet (Japanse humor is top klas trouwens... *kuch*²)? Zou men dan in alle rust kunnen redeneren. Maar mevr. x deed een toevoeging daarna die ze beter niet had gedaan. 'Moest het een Chinees of een Koreaan geweest zijn, was het geen probleem'.
Met andere woorden: als ie geel was, was het geen probleem. Nog eens met andere woorden: racisme.
Nu ik dan toch bezig ben over deze topic wil ik ook even

dit artikel

van de Asahi Shimbun aanhalen. Voor de Engels onkundigen zal ik het even samenvatten. Het gaat over de 'Ekiden' een (binnenlands) Japans Sport kampioenschap voor het hoger middelbaar. De titel van het artikel is 'Buitenlandse studenten kunnen niet meer mee doen aan de Ekiden". De reden daarvoor is dat in de afgelopen 10 jaar het kampioenschap 5 maal gewonnen is door buitenlanders, waarbij hun voorsprong op het 2e (Japanse) Team zo groot was dat er, volgens de fans, geen spanning was.
Als u dit een afdoende reden vindt (m.a.w. buitenlanders mogen niet meer meedoen omdat hun sportprestaties veel hoger liggen dan die van de Japanners) is het geen rascisme. Maar... vindt u dit een afdoende reden? Ik alvast niet.

Met dit incident ben ik weer in een neerwaardse golf gekomen van mijn Japan-view. (ik lijk wel een beetje op zo'n economische Kondratieff-golf...). Telkens als mijn view van dit land de hoogte in schiet, duikt het nadien ook weer peilsnel naar beneden door een zoveelste aanvaring met...

Nu, aangezien mijn vriendin een Japanse is, brengt dat af en toe soms wel interessante (verhitte) conversaties met zich mee. Een factor die ik me ook wel ben beginnen realiseren is dat het veel makkelijker is van de fouten van een ander (land) te zien dan die van jezelf. België is ook stevig op de rechtse weg aan het doorrazen (waar gaan we naartoe als dat Dedecker-ding zelf populair wordt...). Toch zie ik eerder Mare afkomen met een artikel over een rechts(racistisch) feit over België dan mezelve.

Ik kan nog meerdere controversiële boomkes opzetten o.m. over het 'あいつか' fenomeen ('dieje of wat'), maar het eten is bijna klaar en mijn lichtgeraakte brein is dringend aan vekoeling toe (zelfs zonder dit soort 'issues' is het hier al rete-heet; het regenseizoen is net officieel begonnen en dat brengt met zich mee dat hier in de vochtige hitte het zweet in stromen naar beneden loopt).

P.S. Heb ik nu niet mooi geprobeerd van objectief te blijven?X'D

Een "updeetje"

2007-06-12T19:48:00.000-07:00

Niet dat er in de laatste weken niets noemenswaardig is gebeurt, maar een mens heeft niet altijd evenveel zin van het ook direct nog es uit te typen ook.

Als ik alles noemenswaardig (dat ik me nu herinner) even samenvat heb ik een week vakantie gehad door een plotse uitbraak van de mazelen (niet beperkt tot Rikkyou, google een beetje als je meer wil weten, ik　zou denken dat zelfs de buitenlandse media het wel de moeite vonden van daar een (pietluttig) artikel aan te wijden).Verder ben ik naar een baseball match gaan zien van de Seibu "raionzu"(lions) tegen de Yakult "suwaroozu" (swallows, yeh Japanners rulen nog steeds in hun transcripties), ik supporterde voor de lions (omdat ik met hun treinen rijd), maar de kerels toonde helemaal geen spirit en gingen op hun doos. Wat ik eigenlijk wel terecht vond als een van je batters opkomt begeleid met "hit me baby one more time" (- -). Last but not least heb ik het afgelopen weekend de zaligste vis dish ooit in mijn gastronomische leven genuttigd. Meerbepaald in Tsukiji, een ... stad (zullen we maar zeggen) waar de vismarkt van Tokyo plaatsvindt. Daar vlakbij zijn ook allerhande winkels en restaurants, waar je tegen zeer redelijke prijs dus belachelijk lekker kan gaan eten:).

Ik zou nog wat meer uitleg en fotos willen geven, maar typ dit op een *** ****ing ***dy irritant keyboard in een pcklas en kheb hier mijn fotos dus ook ni voorhanden.

Hans out. me hungry.

自己検査

2007-05-24T07:39:00.000-07:00

このポストで、今まで自分自身は、（教育的に）どのぐらい発育してきたかということを振り替えてみたいと思う。もはや７ヶ月ぐらい日本に住み、勉強しているのに、厳しい目で見てみるとそんなに発育していないかもしれない。なお、来年の様子を見、論文などのトピックを考えつつ、勉強してきたわけでもない。
ところが、日本に来る前にも、この一年は「教育的な能力を磨く」ことを中心にせず、過ごそうと思ったので、結果的にはこの様子は当然のだろう。それにもかかわらず、「学生」としてその選択はますます後悔してきている。いかにも、私は怠け者になってしまったのである。それが悔しいため、これからまた積極的に、知識を広げていきたいと思う。
さて・・・ただの案で終わらないように・・・

Kort samengevat heeft dit bovenste postje niet veel te bieden aan de lezer. Het is niet meer dan een wat hoog opdravende preek aan mezelf zeggende: ik moet eens wat meer gaan studeren, want ik leer niet zoveel bij (of die indruk heb ik toch...).

四国

2007-05-02T22:17:00.000-07:00

Howdy,

Na mijn vorige post, die niet meer inhield dan een (zoveelste) onaangename aanvaring met de Japanse maatschapij, is hier nu weer Happy Hans met nieuws van het vakantiefront. Zoals u (hopelijk) wist, is het hier nu 'Golden Week'. Dat houdt in dat de meeste (?) Japanners een week vakantie hebben, waaronder ook mijn teergeliefde wederhelft. Zodoende was dit de ideale kans om nog eens een langere vakantie te maken.
Na het nodige (economische) afwegen viel het reis-dartje op 'Shikoku', meerbepaald Matsuyama en omstreken. Aangezien we niet weer eens x aantal uren in een crappy bus of een boemeltrein wilden zitten, kozen we voor de vlieger. (da's goedkoper dan de shinkansen en nog eens sneller ook). Na de nodige oorpijn ov mijn vrij zware verkoudheid, kwamen we veilig en wel aan in Matsuyama. De dag van aankomst hebben we ons vooral bezig gehouden met het bezichtigen van het 天守閣(tenshukaku) kasteel. Het kasteel licht op een heuvel temidden van de (vrij grote) stad op een 300m (?) hoogte.

Het kasteel op zich is niet zo imposant te noemen (vergeleken met westerse exemplaren zoals het kasteel van Pierrefonds bv, dat ik vroeger bezichtigd heb:-), maar de omwalling is des te imposanter. Om in het eingelijk kasteel te geraken moet je (*precieze aantal vergeten*) 5 à 6 poorten door. Plus het feit dat het op een berg gelegen is, maakt dat het nogal oninneembaar was. Daarmee dat het dan ook niet ingenomen is... maar afgefikt door een blikseminslag^^ (en ondertussen natuurlijk weer heropgebouwd...).

Het labyrint-achtige kasteel:-).

De rest van dag een hebben opgevuld met het hier en daar bezoeken van Masaoka Shiki en Natsume Souseki related musea en huizen. Zoals u... prolly niet weet, is Matsuyama het geboortedorp van Masaoka Shiki. Als u meer wil weten dan dit, lees dan dit wikipedia artikel (overigens geschreven door een bijzonder begaafd man). Er is helaas nog geen Nederlands wikipedia artikel gewijd aan Natsume Souseki. Van Souseki is er wel dit Engels wiki-artikel te vinden.
Dag 2 was het rustigste. Met als 2 grootste bezienswaardigheden 道後温泉 (Dougo onsen) en het
坊ちゃん (bocchan)-treintje (zie Souseki's artikel...).

Leuk weetje (voor degenen die thuis zijn in de wereld van de (cult-) anime). Deze beroemde onsen werd door Miyazaki gebruikt in als model voor zijn Onsen in 千と千尋の神隠し　(sen to chihiro no kamikakushi) ofte in het Engels Spirited away. Ik vind niet echt dat ze veel van elkaar weg hebben (aangezien de onsen van SA meer opklimd in de hoogte enz) maar o.m. het torentje dat je ziet is wel degelijk terug te vinden in Miyazaki's anime-onsen.

Het bocchan-treintje.

Dag 3 vond ik de eigen de meest... overweldigende. Toen zijn we nl per fiets gaan eiland-hoppen. En hoewel we, met nihil fysieke training het afgelopen jaar, meer dan 40km (jaja...) doorheen een toch wel zeer bergachtig landschap zijn gefietst, is alleen het uitzicht al meer dan voldoende om je alle spierpijn en dergelijke te doen vergeten.
Wat bewijsmateriaal:

Vertrekpunt.

Vanop de brug

On our way...

going back...

おまけ＾＾

godverdomd, panisch rechtse zakken-land

2007-04-18T01:27:00.000-07:00

note:
Al de Japan-puristen out here: als je je honingzoet naiëve kinderzieltje niet gekrenkt wil zien worden, lees deze post dan niet, want het is puur gekak en Japan-bashing-_-. Don't say I didn't warn you.

De reden voor de post (mijn excuses, ik had in de vorige post gealludeerd op het feit dat de volgende post over mijn 'plezier-reisjes' ging gaan...) is mijn rechtstreekse aanvaring met dit *points to title* godverdomde, panische rechtse zakken-land.
Vandaag 17.20pm. Deze man, zonder enige kwade bedoeling en met een blanco strafblad (waar ter wereld dan ook) zet een stap buiten de 改札口 (interpreteerbaar in de aard van 'ticket-check-gate') en een gorilla (hij was nog een kop groter dan mij) met scheve bek en een gummi knuppel zo lang als mijn arm, komt met grote passen op mij afgestevend(natuurlijk slaagt mijn fantasie op hol, maar het was als het ware alsof ze hem speciaal voor mij gereserveerd hadden, nadat een of andere eerbare burger was komen klagen dat er tegenwoordig een vreemde lange buitenlander in zijn/haar coté rondwaardde). De eerbare dienaar van de almachtige Japanse staat zet zich resoluut voor mijn neus en vraagt (vooral niet denken dat zo'n soort gorilla's ook maar iets van vriendelijkheid uitstralen) naar 'mijn ID'.
Deze man, vrij verbouwereerd omdat hij 1 stap buiten de gate temidden van een hele menigte die nu allen in zijn richting staren alsof hij op het punt staat het station op te blazen, overvallen wordt door gorilla met knuppel, haalt dus maar zijn portefeuille boven.
Bij het bovenhalen gaat de gorilla lustig door met zijn ondervraging: 'Waarom ben je hier'; 'Wat is je nationaliteit'.
Na het confirmeren van mijn ID ben ik gepermitteerd van mijn weg weer te vervolgen, mits het nodig nagestaar.

GODVERDOMME MOEST DA NU ECHT?! is het eerste wat door het hoofd van deze man schoot. Affin, er schoot nog meer door mijn hoofd, maar dat kan je, mits je over het nodige scheldvocabularium beschikt, zelf ook wel bedenken en invullen.
Als randopmerking kan ik u meedelen dat dit soort van 'random-ID' controles, eigenlijk wettenlijk niet meer toegestaan zijn. Men moet (lekker vaag, wat dacht u) een 'grondige reden hebben'. Jah... zo geraakt men natuurlijk nergens met een argument en kan je maar beter zonder protesteren je ID bovenhalen. Overigen hebben gorilla's niet zo'n hoog IQ, dunkt me, dus proberen met hen te redeneren is verloren moeite.

En zodoende is deze man die, na een lange periode, eindelijk de goede kanten van deze vuile, lawaaierige, veel te grote stad begon in te zien en 'Japan' ook begon te benoemen zonder 'kut'prefix, weer wat verder teruggezakt in zijn cynisme.
Los van het gorilla incident wordt ik de laatste dagen geteisterd door 'politici'. Jah, u leest het goed. Waar men zich in België bij de verkiezingen beperkt tot oeverloze tv-debatten een beetje gezever op de radio en wat wildgeplak met pamfletten, vinden die panische Japkes met hun high tech-luidsprekers er niets beters op dan genoeg van die brulboeikes op hun voiture te hangen en daar dan de buurt mee te gaan teisteren.
Het meeste van hun gelul is samen te vatten als volgt:
"Ik ben blahblah (naam...); Ik ga voor u werken! Bedankt! Bedankt! Bedankt! Ik ga mijn best voor u doen. Bedankt! Bedankt! Bedankt!".
Als u dacht 'maar dat gaan ze toch niet de hele dag doen he?' Oh, daar vergist u zich schromelijk. Men heeft zelfs de ochtendversie! Variërend van 7~half 8 's morgens te beginnen. Hetzelfde als het standaard gelul, alleen begint het dan met 'goede morgen'.
Als wapendracht in dit land niet verboden was, waren er al heel wat van die lullers zonder point verdwenen uit hun godverdomde, panische rechtse zakken-politiek.

Voor de rest: ik amuseer mij hier rot tussen mijn vriendjes aan de unief; de lessen zijn van een vrij goed niveau en hopelijk wordt Japan, zolang Mare en ik hier nog zitten, gespaard van die fatale terorristische aardbeving met de Kanto-regio als middelpunt.

*wil hier nog een scheldtirade afsteken, maar ziet daar het nut niet van in*

Hoe maak ik het mezelf niet gemakkelijk

2007-04-16T19:04:00.000-07:00

Het antwoord op deze vraag is (in mijn geval...) 'Koreaans leren aan een Unief in Japan'. In alle bescheidenheid: mijn Japans is vrij... 'goed' te noemen, maar om een taal vanaf nul te leren in een taal die je nog aan het leren bent, is wel vrij pittig><. En nu ben ik dan alleen nog maar het Hangul aan het leren. Het gaat nog leuker worden wanneer we aan grammatica enz beginnen(T_T).
Ach ja... uitdagingen... wohoo de adrenaline...

Zoals de ietwat brein bezittende lezer al wel kon concluderen: " 't school" is opnieuw begonnen. Als ik me niet vergis heb ik in een post lang geleden al eens proberen duidelijk te maken dat dit in Japan het begin van een nieuw (school)jaar. Hier beginnen ze na een exuberant lange lentevakantie van 3 maand met een frisse start.
Een frisse start... van 2 weken, want dan is het Golden Week en heb je weer een week vakantie...
Soit; dit terzijde gelaten had ik mij voorgenomen van dit semester eens wat meer vakken te pakken waarvoor ik effectief iets moet doen. Dit impliceert dus dat ik geen vakken genomen heb in het Engels en dat mijn lessen Japanse taal dit semester ook van een dusdanig niveau zijn dat je niet onvoorbereid moet afkomen>_<.
Naast mijn Japans en Koreaans heb ik er ook nog een klepper van 'Introductie tot het vertalen' Bijgenomen. hm... 'introductie' eh... ik moest tegen morgen al een paragraaf van een essay genaamd 'Landscape' vertalen. Met van die ronkende woorden als 'muncipal ordinance' en 'possessing broad sidewalks'. Mijns inziens doen ze het bij 'introduction' meestal (zeker toch in dit land) wel wat rustiger aanO_o.
Majah zodoende wordt mijn almachtige intellect nog almachtiger. Als nu mijn goede voornemens en mijn ietwat verloren studie-spirit van in Leuven terug zegevieren over mijn Japanse luiheid kan dit semester mijn intellectuele maag zeker satiëren:P.

Tot zover mijn hoog opdravende post. Volgende keer wss weer nieuws van het reisfront.

intelligentsia.

2007-04-02T01:45:00.000-07:00

Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen op de regel, maar over het algemeen (en daar plak ik dan voor de volledigheid Waseda, Kyoto en almighty Tokyo University ook ff bij) groeit het 'intellect' van een Japanner niet echt aan op een universiteit.
Neem nu mijn unief. Rikkyo University. Ze staat wel niet zo hoog als Toudai (1), maar toch nog ergens in die top 100 (ik heb ooit eens zo'n 2-delig telefoonboek dik boek vastegehad met de 'officiële ranking' en Rikkyo kreeg toch op alles B en op de Bib zelfs een A dus; da's niet bepaald zo slecht).
Gisteren was ik met leden van een circle (van Rikkyo) op stap en tijdens een teatime in een German-style 'kissaten' kwam het opkomende semester ter sprake. Op een gegeven moment ging het over 'te kiezen vakken'. Daaromtrend was de keuze van Japanners wel vrij... lui. Kies zoveel mogelijk vakken met 100% op aanwezigheid en zorg ervoor dat je op zen minst 2 mensen in datzelfde college kent die, als je dan ook nog geen zin hebt om te komen, in jou plaats je naam op het blad kunnen zetten. Tot zover mijn randopmerking.

Want... eigenlijk dwaalde ik af.
Ik ging deze (korte?) post wijden aan het bekend maken van mijn punten. Die ik overigens net nu, begin april heb gekregen. Als men logisch redeneert dat men in een bureaucratie (en dit land staat mss wereldwijd wel op 1 op 'haute cuisine' Bureaucratie) op volgorde van prioriteit paperassen afhandeld, weet ik dus nu ongeveer wel waar ongeveer de evaluatie van de punten van uitwisselings/internationale studenten staat. Inderdaad. Zo ongeveer wel helemaal onderaan de waarschijnlijk meer dan 100 pagina's tellende lijst.-_-

Als ik er dan nog aan toe voeg dat ik alleen maar S'en (90-100%) en A's (80-89%) heb, kan u zich misschien al een idee vormen van welks een overweldigende moeilijkheidsgraad de examens hier zijn.
Oh excuseer. Examens... da's niet echt belangrlijk. Veel belangrijker is: aanwezigheid (met permissie tot slapen) en 'actieve deelname' (maar als u de vraag te ingewikkeld vond kan u altijd 'hm, dat is toch niet eenvoudig om (genuanceerd op) te (be)antwoorden.' afratelen en u krijgt uw extra puntjes voor actieve deelname.

Nu ja. Aan de andere kant... het zijn niet echt abnormale graden voor mij eh:p. Maar dan weer... welke trots kan ik hieruit putten als zelfs een rand-debiel met bastaard nationaliteit die zijn kop niet eens laat zien in de les doorsnee een B~C- achtige score haalt.-_-

Soit, genoeg gekakt; 't is niet da'k hier niets bijgeleerd heb.:-)
... zelfs aan de unief:p

Scoreblad(je)

日本国憲法　(Japanse grondwet) S
Mod. Jap. History S
Society and Culture S
Jap A
Jap S
Jap A
Jap A (van deze A weet ik dat 't grammar is ov het feit dat mijn gram van een hoger 'lvl' is en dat staat toevallig wel op het puntenblad; welk onderdeel staat er dan weer niet op-_-. Ik zei het al: high priority)

P.S.: iets totaal unrelated: Ik heb eens de moeite gedaan om mijn blog-instellingen wat te fantsoeneren en vanaf heden ten dagen hoef je geen user meer te zijn met blognames als 'ha die Hans' om een comment te kunnen posten;-). Iedereen kan het nu zonder enige belemmering doen^^.

指きりげんまん・・・

2007-03-25T21:37:00.000-07:00

以前に約束した（・・・というより、約束させられた＞＜）ことで、このブログの一部は日本語で書く。時間・・・いや、やる気があれば、後でオランダ語に翻訳する。

久しぶりにブログを書く。理由は、いつものどおり、別に驚天動地な経験がなかったからだ。でも、それもいいことカもしれない。以外に（？）元気にしているということだからね。＾＾

Wegens een (*kuch*verplichte*kuch*) belofte is deze blog in het Japans. Aangezien ik net niet zo goed ben alles voluit 2 keer te schrijven zullen de Japans-onkundigen het moeten doen met de uitleg bij de foto's:P.
Misschien wel even dit: de plaats van gebeuren is Nikko (en omstreken). Vooral dan het 東照宮 Toushouguu-tempel complex wat trouwens geklasseerd is als wereld erfgoed. Je mag je natuurlijk ook bezighouden met het Japans proberen woord voor woord te ontcijferen dat kan je bv met deze online woordenboek. Maar ik zou het je niet aanradenX'D.

去る週末は日光への旅をした。電車の予約が（相変わらず）遅くて、我がまれがとってくれた切符は・・・朝７時１４分（新宿での）発だったT~T。利点なのは日光駅に着くのが朝９時過ぎで、世界遺産の東照宮がある町で、いつも観光客がいっぱいいるものなのに、以外にずいぶん穏やかな町だった。せめてそんな時間に。

ちょっと迷ったりしてから、安全にバス停を見つけ、すぐに東照宮への出発。バスといえば、特急の切符で日光の周りのバスは全部フリー切符になって、経済的に非常に便利だった。

世界遺産の地帯に着き、最初に見たものは五重塔という、五つの屋根～階を持っているお寺だ。

色彩に富んだ五重塔を眺めた後、東照宮・・・のレジに向かったT~T。

写真と短い説明、あるいは個人的な考え。

みんなが知っている「キカザル、イワザル、ミザル」の・・・サル。いったいなんでこのサルたちが一番有名か、僕にとって謎だ。このサル以外にもっと深い味を持っているサルたちも表示してあるのに、これほど有名じゃない。
(Om het niet nadien zonder foto te moet uitleggen. De uitleg in het Nederlands van de plaats van gebeuren vind je verderop in de Nederlandse versie.) Dit zijn de zgn 'kikazaru, iwazaru, mizaru'-aapjes. Ofte de 'niet horen, niet zeggen, niet zien'-aapjes.
Om even de self proclaimed smart ppl voor te zijn: Neen, het heeft geen tot weinig uitstaans met de Nederlandse 'variant' 'horen, zien en zwijgen'. Dat spreekwoord betekend nl iets in de zin van 'Het is verstandig niet alles wat je hoort en ziet, openbaar te maken/losmondig door te vertellen'. Deze aapjes 'herbergen' een Boeddhistische wijsheid. nl. Naar kwaad luistert men niet, over kwaad spreekt men niet over en men ziet er niet naar. De drie aapjes staan dus symbool voor geweldloosheid. ('k mijn uitleg is wel niet echt schitterend, maar hopelijk toch verstaanbaar...).
Eigenste opmerking (zoals opgemerkt in de Japanse versie): Deze aapjes zijn een reliëf op een van de tempels uit het complex en tevens ook de meest bekende. Doch helemaal niet de enige, laat staan dat ze de in mijn ogen meest zinnige wijsheid te bieden hebben.

陽明門　letterlijk vertaald zoiets als de 'Zonheldere poort'. Hierachter ligt het 'hoofdschrijn. Van het hoofdschrijn zelf heb ik niet echt foto's omdat het daar overal 撮影禁止 ofte 'no pictures' is.

眠り猫 ofte 'de slapende kat' evenals de aapjes is deze kat ov een mij niet echt zonneklare reden veel bekender dan de rest van de reliëfs, hoewel daarom niet meteen het meest 'geslaagde' of 'symbolische'.

徳川家康の墓　De graftombe van Tokugawa Ieyasu. Bij deze even van de gelegenheid gebruik maken om het 'waarom' van dit tempelcomplex duidelijk te maken. Het Toushouguu-tempelcomplex is gebouwd ter ere van Tokugawa Ieyasu, de eerste Shogun van de Edo-periode (1600~1603-1868). De graftombe is zo wat het 'eindpunt' (en ook het hoogste gelegen punt, je moet er een trap van 200 treden, met de nodige tussenetappes, voor beklimmen).

Op weg naar de tombe vind men ook dit bord:

Ik ga het ni letterlijk vertalen (da's toch onmogelijk) maar het houd in dat men in een mensenleven een hoop 'zware bagage' torst en men daarmee over soms niet al te vlakke wegen moet, dus kan men maar beter niet te gehaast zijn.

Het klinkt mss maar banaal, maar soms vergeet een mens het toch maar...
Daarnaast was het ook wel van toepassing op de trap die we toen aan het beklimmen waren.>< 東照宮に戻ってから、昼食の時間になった。せっかくここまで来たから、名物を食べたかった。あの辺の名物はゆばという、豆腐っぽいもの。(実は豆腐だけど、豆腐じゃない・・・いずれにせよ、日本語で説明したくない。どうせ日本人が知ってるだろう-_-) その後、バスに乗り、華厳ノ滝に向かった。ベルギーのCooというところにあり滝以外に、滝を見たことがなかったけれど、そのちっちゃいベルギーのちっちゃい滝とまったく比べられないのだ。素晴らしく、優雅な華厳ノ滝は。
In de namiddag van dezelfde dag zijn we watervallen van Kegon gaan bewonderen. Deze waterval, behorende tot de 3 grootste/imposantste van Japan heeft toch ook wel een behoorlijk indruk op mij gemaakt. Wel wat andere koek dan dat piswatervalletje van Coo...
En ja zoals je kan zien is de waterval gelegen op een behoorlijke hoogte en was het daar bij gevolg nog flink koud. Maar dat leverde ook wel een mooi beeld op natuurlijk:-).

続く・・・(かもしれない）
to be continued...(perhaps)

年を取ったなあ・・・

2007-03-02T21:15:00.000-08:00

'low again, my dear fans...

Vooraleerst een bedankje aan al degenen die de moeite hebben gedaan om deze man attent te maken op zijn 'coming of age and wisdom (yet a year closer)'. 't Was zeer aangenaam om mijn mail box te checken die dag^^.

Verder kan ik u natuurlijk meedelen dat ik de dag gelukkig heb gesleten in het gezelschap van mijn meest dierbare (jah, dat is enkelvoud eh, don't get me wrong:p).
De plaats van verpozen was Yokohama. Eigenlijk op zich een plek waar deze man niet direct van zou zeggen 'da's nu een stad naar mijn hart' o.v een tweevoudige reden. Yokohama is de (op Tokyo na dichtstbevolkte stad in Japan, maar dat doet er nu niet toe) eerste haven van Japan opgesteld voor buitenlandse handel tijdens Edo (mss past het wel van daar 'verplichte openstelling' van te maken). Door niemand minder dan... jawel, die bastaard Europese rommel aan de andere kant van de pacific-.-. Dat brengt met zich mee dat Yokohama de dag van vandaag nog steeds vrij rijk is aan (Amerikaanse) inwoners/toeristen en mighty-amerika inspired winkeltjes en (wat mij toch opviel) 喫茶店 zijnde (beetje ironische vertaling) 'Koffieshops'.
Reden nr2 is dat je een Yokohama een vrij groot 'Chinatown' gedeelte hebt. Ik heb mij daar dus danig geamuseerd tussen mijn (dikke) vriendjes.

Mijn dikke vriendjes terzijde gelaten, was het best wel aangenaam. 's Middags gaan eten bij de chinees, 's namiddag's koffie in een Koffieshop met VS sixty hits en cowboy-style interieur. Halverwege de namiddag nog op een rondvaartboot doorheen de (mooie?O_o) industriële haven van Yokohama. Om onder de zacht gezegd imposante Rainbow Bridge door te varen.

Zo, dan rest me niets meer te zeggen dan nog, indien het u past, wat te genieten van bijgevoegd fotomateriaal.:-)

Poofy Panda's in Chinatown

Welcome to Yokohama...

Ingrish/Japlish for the win!!!

Dit is (meen ik me toch te herinneren) niet Rainbow Bridge, maar nog een ander bruggeske. De naam herinner ik me dan weer niet...

That's all Folks!

geniale vergeetachtigheid

2007-02-19T06:28:00.000-08:00

In al mijn bescheidenheid was ik vergeten mijn resultaat van de 日本語能力試験二級　ofte de Japanese Proficiency Test level 2 mee te delen. bij deze in alle rapte toch nog even doen. Het was niet slecht, gezien de omstandigheden toen en de halve dag die ik eraan gespendeerd heb om een keer het 模擬試験 ofte het 'testexamen' (in concreto het examen van het jaar ervoor) gemaakt te hebben.

文字・語彙(Writing/Vocalubary) 83/100
聴解 (Listening) 96/100
読解・文法　(Reading/Grammar) 151/200
==============================
総合点　(Total Score) 330/400

Ofte 82.5%.
Deze test heb ik gedaan begin december vorig jaar.

Ah, nu ben 'k toch een beetje arrogant aan 't worden:p. Njah, couldn't care less...

Sign of life & fanservice

2007-02-18T21:40:00.000-08:00

Na een maand stilte wordt het mss weer eens tijd dat ik deze stoffige uithoek update. Waarschijnlijk duurt het wel een week of 2 voordat iemand nu doorheeft dat deze blog eindelijk geüpdated is.

Anyhoo. In een korte recap van wat er allemaal gebeurt is, moet ik eerst men vorige post aanvullen en verbeteren.

Ik heb/had nl geen influenza, maar een tot nader order niet definitief gedefinieerde infectie/virus. (name it like u want). Waar ik toen schreef dat ik 'er ongeveer helemaal vanaf was', was dat allesbehalve het geval. Ik heb ongeveer 10 dagen lang elke avond stevige koorts gemaakt en eens goed kunnen liggen creperen in dit ***land.
Aangezien ze hier geen in the middle oplossing hebben, werd ik na een week afgevoerd naar het residentie witte rokskes, waar ik tussen mijn mede-collega's die gemiddeld 50 jaar ouder waren dan mij, 'gesoigneerd' werd... nvm skip dat stukje van soigneren maar...
Soit; ik heb dus 5 dagen in een Japans ziekenhuis vertoefd. Ik heb nader kennis kunnen maken met de Japanse manier van denken over ziekten (in casu in mijn dorm. Naar 't schijnt, vlak nadat ik met de ambulance was afgevoerd, werden er orders uitgevoerd tot 'purificatie' van zekere kamers en een niet te misverstane 'waarschuwing aan alle mensen die zich onwel moesten voelen: direct naar de Dorm-overste gaan' en natuurlijk: niet vergeten je witte maskertje op te zetten). Verder met de manier van werken in het ziekenhuis zelf (voor degenen die het nog niet wisten (dat zijn dan wel erg naiëve zielen) het ziekenhuis is een business (niet alleen hier dunkt me). Ter illustratie: toen ik daar gezellig lag koorts te maken op de operatietafel werd er me eerst gevraagd of ik een 保険証 ofte een (Japanse) (ziekte) verzekering had. Aangezien ik die had en bovendien nog eens vakantie had was de dokter zen antwoord vlug geformuleerd: Je hebt nu toch vakantie (= niets te doen) en je bent verzekerd in Japan, waarom zou je je dan niet laten opnemen. -__-

Anyhoo, het was de eerste keer in mijn leven dat ik in een ziekenhuis heb gelegen en dat nog eens notabene hier in dit ***land. Het enige postieve mss: ik heb er wat medisch jargon bijgeleerd wohoo~. Oh my I'm a lucky man...

Vlak na de ziekenhuisperikelen had ik bezoek van mij teergeliefde ouders. Aangezien ik nog niet bepaald in optima forma was, heb ik hen niet half Japan kunnen laten zien, maar is het gebleven bij een paar bescheiden uitstapjes.
Desalniettemin hebben Mare en ik (en hopelijk ook zij) er zeer van genoten.

gaijin-raid op de heilige grond van het Yasukuni Schrijn.

Tenslotte kan ik mijn teergeliefde bloglezertjes meepakken tot het hier ende nu. In het nu waar deze relatief gerecupereerde happy man met zijn Japanse liefke nog wat meer van dit schurftland is gaan verkennen. (note: let niet op de adjectieven (of samenstelligen met), ze zijn soms niet representatief voor de achterliggende gevoelens).

Zaterdag 17 februari
Lief dagboek...

Een uitstapje naar 本川越(Hon Kawagoë). Was zeer aangenaam om 2 voorname redenen: het was dichtbij (maar 50 min vanwaar Mare woont) en 2 het propageert zichzelf als een 'Kyoto in 't klein'. Wat men natuurlijk wel met erg veel korreltjes zout moet nemen, maar er was wel wat te zien. Naast een paar tempelcomplexjes is de plek ook voor bekend ov haar さつま芋　(satsuma imo) zijnde zoete aardappelen. Nu... ik ben daar allesbehalve tuk op, maar Mare is er dol op.-_-' Btw onder zoete aardappelen versta ik niet alleen de patat in patatvorm, maar ook in koekjesvorm, ijsvorm en zelfs udon-vorm.
Al bij al was het een zeer aangename dag, niet alleen ov het goede weer de vele bezienswaardigheden en het lekker eten, maar ook omdat ik eindelijk nog eens met Mare buiten de deur ben geraakt, wat verdomd lang geleden was.

Euforische Mare bij een zoete aardappel-winkel.
(achter de digicam: iets minder happy Hans met het vooruitzicht op zoete patat.><)

Lief dagboek... 2

De zondag daarop zijn we naar Tokyo Tower geweest. Ik wilde al lang eens naar die hoop staal gaan zien die de Jappen zo mooi gekopieerd hebben van de Fransoozen, en daar in hun Japans chauvinisme welgeteld 9m hoger hebben gemaakt dan de Eiffeltoren(324m, met antenne).
Ach ja, Japannerkes zullen ook last hebben van een misplaatst 'ik wil de grootste hebben'-drang...

Over het algemeen is deze toren een afrader. Het zicht dat je krijgt vanuit de 都庁 (tochou) in 新宿(shinjuku) is minstens even impostant (hoewel je mss iets minder hoog zit), maar de tochou is gratis en diejen hoop ijzer kost je per persoon 800 yen om tot op 120 m te gaan en als je nog hoger wilt nog eens 600 yen per persoon.

grote tempel, kleine toren.

grote toren, kleine tempel.

En omdat ik jullie zo lang op je honger heb laten zitten (en ik mijn sponsors toch niet wil kwijtgeraken :P) geef ik jullie nog een exclusieve extra. Een 似顔絵　(nigaoë: ofte een (vrij satirische) look alike tekening) gemaakt op de 2nd floor van de Tokyo Tower.

U mag lachen... maar in stilte.

Een weekendje dat ik toch liever weer achter me laat

2007-01-21T03:00:00.000-08:00

Niet ov dag-allemaal inhoud, maar omwille van mijn ervaring met de Japanse influenza.
Dag een liep ik als een dolle hond te spauwen en zelfs als men maag leeg was, was het zicht van iets wat op eten leek al genoeg om me terug braakneigingen te doen krijgen.
De eerste nacht mocht er ook wel zijn, met prolly mijn persoonlijk record in koorts: 40.1. Als het aan mijn omgeving had gelegen was ik met de ziekenwagen afgevoerd, maar ik zag dat niet zo goed zitten dus heb ik maar liggen verdercreperen. Moet wel zeggen dat dat erg (maar dan ook erg) vies doet. Zo ontwikkelde ik die nacht bijvoorbeeld een panische angst van levende futons.

Nu ben ik wat bewikkeld, maar me op en top noemen kan ik toch ook weer niet-_-.
Jah, ik heb mijn vakantie weer eens goed begonnen zie...

Ah, een feit dat ik me nog herinner uit het verleden (na mijn vorig blog) wat wel de moeite waard is om te vermelden in het 'ervaren' lijstje: mijn eerst aardbeving wohoo~
dat deed eigenlijk wel erg vies, ik vond dat het veel weg had van een of ander groot dieselmachien dat heel mijn kamer in beweging zette. Ma soit; been there, done that now:p.

tot laters,

Hans

Japan reloaded

2007-01-15T02:10:00.000-08:00

Haidelihoo,

Het is alweer even geleden dat ik deze stoffige uithoek van het net heb opgekuist. Reden daarvoor zijnde dat ik, nogal in een blits beslissing, 2 weken ben teruggekeerd naar België. Een keuze die ik me (vlak voordat ik ging ook natuurlijk) en nu dat ik hier weer ben, toch niet beklaag. Reason being van plurale aard, maar een van de belangrijke is toch wel dat ik nu volledig genezen ben van het (iets wat ikzelf uitgedacht heb, jaja...) 隣の芝が青い-effect. Wat zoveel betekent als de Nederlands spreekwoord-variant 'Het gras aan de andere kant van de heuvel is/lijkt altijd groener'.

Een andere reden voor mijn wat latere post zijn de examens (jaja je kent dat wel, mensen die 'pretenderen' nog te 'studeren' hebben daar bij wijle wel eens last van). Nu niet dat ik plande van me hier dood te werken (Jappen doen da zeker ni: ik heb in die anderhalve week dat ik examens heb al 2 飲み会 ofte 'drinking-party'-invites moeten afslaan-_-'), maar ik doe er toch iets voor...

Gisteren heb ik (om het Dag Allemaal publiek ook even up to date te brengen) mijn lief helpen verhuizen. Wow! Ik heb een ervaring opgedaan die vast niet iedereen te beurt valt: een Japanse helpen verhuizen! gasp... Anyhoo, het was best aangenaam, het enige 'kut'-punt aan een verhuis Japanse stijl is dat je elke 'fucking-bloody'-keer dat je binnen en buiten gaat je aan de 玄関 ofte inkomhal je schoenen aan en uit 'moet' doen. Ik kan u garanderen dat dat nogal irritant is als je een frigo vasthebt -_-' ...

Morgen (dinsdag 07/02/16) heb ik mijn laatste examens. Jah examenS. In Japan hebben ze nog nooit van een beetje spreiding gehoord. Gewoon, alles op de laatste les...
En dan... dan begint mijn 春休み ofte 'lentevakantie' wohoo 2.5 maand vakantie in the middle van wat in België het begin is van het 2e semester (hier wat je bij ons de 'grote vakantie' kan noemen omdat dit het einde is van het 2e semester. Het eerste semester begint hier 'ongeveer' begin april (varieert per unief nog es) en eindigt 'ongeveer' half juni.

Plannen in mijn haruyasumi zijn naar Hokkaido gaan, mijn ouders wat cultuurschokken bijbrengen, luieren, gamen, in 'mijn' zetel liggen:p, vanalles... mor zeker ni terugkomen naar den Belgique, daar heb ik de komende 8 maand ook weer genoeg van X'D.

Terugkijkend op 3.5 maand Japan anno 2006 moet ik zeggen dat het me toch aardig turbulent was. Voor mijn resterend tijd in Japan hoop ik het wat meer op mijn 'own' pace te kunnen doen en gewoon, we zien wel.

Blijf lustig sponseren, zodat ik mijn 'van dag tot dag'-luxe ongestoord kan voorzetten:P.

btw bedankt allemaal^^.

大掃除 (de grote schoonmaak)

2006-12-19T20:42:00.000-08:00

年末なので、大掃除の時期である・・・
Op het einde van het jaar heerst er in Japan steeds een 'grote schoonmaak-ziekte'. Niet enkel de huismoeders mesten hun huis uit, iedereen helpt daar (in principe) een beetje bij en zelfs de offices van de Salarymen krijgen een beurt (waarbij de venten dus ook helpen (niet alleen die arme OL:p), heb ik gehoord^^).

Nu niet dat er veel te kuisen valt aan mijn midgetkot van 7.2 m² maar ik zal het toch even een beurt geven met de stofzuiger (dat kost me ongeveer 3 min... ziehier een positief punt van klein leven).
Het is weer een tijdje geleden dat ik deze blog geüpdated heb en ik geef toe dat de vorige berichten ook nogal weinig 'update' boden. Tenminste als je vooral geïnteresseerd bent in 'waar is hij naartoe geweest' welke 'exotische species' is hij wel tegengekomen en welke 'overheerlijke gerechten en liquide zaken' heeft hij wel niet in zijn zip gekapt. U mag gerust zijn: ik heb er mijn deel heus wel van genomen, maar de afgelopen maand heb ik niet echt veel aan sightseeing gedaan. Wat niet betekend dat ik het niet druk heb gehad.

Nu mijn hoofd eindelijk ook een grote schoonmaakbeurt heeft gehad en ik weer iet of wat helder(der) kan denken, moet ik mij weer inladen met nutteloze stress over nog te schrijven papers en dichterbij komende examens-_-. *zucht* Fucking brol...

Ach ja, dat hoort er ook bij zeker.
Alvast mijn beste wensen (ik zal proberen dit zo gemeend mogelijk te schrijven) voor kerstmis en het nieuwe jaar.
Moge de kerstman toch nog voorbij komen...

Even off the record: de foto's van Kyoto (e.a.) zal u nooit te zien krijgen om de simpele reden dat ze niet meer behoren tot de bestaande wereld van (waar ze voordien hoorden te zitten) bits en bytes omdat men pc gecrashed is en ik ze nog niet geüploaded had (en niet gebackupped). Jah een beetje pijnlijk... 400 foto's foetsie...
ach ye... shit happens... a lot...

Cya later folks,

De kerstman

P.S.: ne gelukkige verjaardag aan Mr. burgie B, waarnaar ik probeerde een mail te sturen via meerdere wegen maar waarbij ik telkens een delivery faillure notification kreeg.:-)

混乱と憂鬱

2006-12-05T03:59:00.000-08:00

'low...

note to the reader: praise yourself if you don't know japanese, cuz then you don't have to bother reading the depressing title.

Allereerst, wederom mijn excuses (ik doe tegenwoordig precies niet veel anders meer...) omdat ik een update van Kyoto beloofd had, maar die gaat er niet komen. Ooit zal je wel eens foto's te zien krijgen (en uitleg), maar je gaat nog even op je honger mogen blijven zitten.

Van de positieve kant bekeken, ben ik weer een heel pak ervaringen rijker. Ik groei als mens, ik leer weer wat bij... ik word weer een tikkeltje volwassener (nog xx.xx% te gaan) zeggen ze dan. Eigenlijk is dat allemaal maar bullshit, want er lopen naar mijn mening nog genoeg 65+ ers rond die hun percentage nooit gaan kunnen vervolmaken in hun nog resterende leven. Maar dat hoeft ook niet.

Waarschijnlijk is dit een zeer slecht moment om aan deze blog te schrijven, maar aan de andere kant, nu proeven jullie weer eens een ander smaakje van mijn pallet. (ik ga het hier niet plantuit schrijven, ik laat het over aan jullie ontwikkelde smaakpapillen om dat zelf te proeven).
Morja, ik amuseer me in het matige van het mogelijke eh. Een beetje drinken (Japanse Whisky hm... relatief goedkoop en goed(overigen is de tax op sterke drank hier een paradijs; alle geïmporteerde whiskies zijn hier ook een pak goedkoper^^)), een beetje leren (een beetje) vervuilde lucht inademen. Een beetje afgeven op de scheve Japanse maatschappij een beetje lol scheppen omdat je tegen je landgenoot kan zeggen dat die kerel voor jou toch echt wel te debiel en irritant is, met dat heerlijke ongeremde gevoel, omdat toch geen kat je verstaat.
Een beetje de Japanse keuken proeven (die er overigens mag zijn (duh...) al mis ik af en toe toch wel... vlees bv (rundsvlees bv, of lamsfilet...) en wijn (hmmm...) en... maarja, ik zit nu hier eh...)
Een beetje converseren, een beetje bijleren over zinsstructuren, een beetje (veel) kanji blokken... een beetje vanalles.

Vele beetjes, is wat deze man meemaakt in deze metropool. Vele beetjes en een overheersend gevoel.

日本・・・
Japan...

ある意味に大好き
I love it

だけど・・・
and

ある意味に大嫌い
I hate it

P.S. oh blog-goden, jaag alle zielen die over geen relativeringsvermogen beschikken of graag loze oordelen vellen weg van mijn nederig blogje.

久しぶりだなあ・・・

2006-11-28T19:55:00.000-08:00

'low iedereen.

't is al een tijdje geleden dat ik deze blog upgedated heb. Een relevante reden is dat ik het vrij druk heb gehad met 'sightseeing' en... school-_-. Nu dat het woord 'school' (of voor degene die dat denigrerend zouden vinden voor de almighty Rikkyo unief, zal ik er 'unief' van maken) toch gevallen is... deze week heb ik het nogal druk met dat soort zaken. Morgen weer Kanji test (naar goede gewoonte weer vandaag beginnen leren, nog 70 te gaan:-); nee ik ga ni rond geraken...) en komende zondag de long anticipated Japanese Language Proficiency Test ofte 日本能力試験二級 (lvl 2). Ik heb er nog niks voor gedaan... maar dat moet in principe wel lukken... zo slecht ben ik nl ook weer niet:p.

Le voila, bij deze heb ik iets van mij laten horen zie. Meer wilde ik ni doen met deze post. Uitstapjes die ik in het verleden gedaan heb (Asakusa, Kamakura, Yasukuni Jinja, Shimabata...) ga ik helaas niet op deze blog uit elkaar zetten. Ze zijn al even passé en ik heb geen zin om zo ver terug te graven. Maar geen nood, foto's genoeg dus als ik terug kom (nog ?? aantal weken) kan ik het nog wel wat reconstrueren voor iedereen;-). Wat wel nog komt (hopelijk dan toch) is een verslag van mijn Kyoto-reis van afgelopen week.

Keep on tuned to this great blog...
(de fotograaf excuseert zich voor het feit dat het hoofd van zijn 大和撫子 er niet helemaal op staat...)

Me, my love and (one of) my passions

2006-11-13T06:43:00.000-08:00

Ginza: mag het iets meer kosten?

2006-11-05T23:11:00.000-08:00

*ik ben aan deze post begonnen op 5 november, maar heb hem eigenlijk pas gepost de 15e...)*

Op een vrijdag een tijdje geleden (3 november) zijn we naar 銀座 (Ginza) geweest, Tokio's grootste 'shopping center'. Al moet je al wel behoorlijk in je liquide middelen zwemmen om hier te gaan shoppen. Het barst er dan ook van de department stores. Deparment Stores zijn een me dunkt vrij typisch Japans fenomeen. Meestal gaat het om een store in een chain (zowat alles in Japan is wel een 'chain-store') in een pakweg 6-verdiepig gebouw. Department stores beperken zich voornamelijk tot voeding en kleding. Hoewel... Big Camera en Yodabashi zijn eigenlijk ook department stores, maar dan de electronica (e.d., want Big Camera heeft ook een 'drank' sectie) tegenhanger. Al bij al een warrige poging tot omschrijving, hopelijk heeft u er toch iets van opgestoken...

Hoewel ik helemaal geen fan ben van zo'n soort 'shoppen' en al zeker niet van zo'n ZWERM koopzuchtig volk, vond ik het toch een intrigerende plek. Al was het maar om te zien wat er momenteel in trek is bij de (koopkrachtige) Japanner.
Gucci bv, blijkt momenteel nr1 voor de hoge standaard Japanner, te oordelen aan de rij wachtende voor hun winkel en de hoeveelheid enorme reclamepanelen die overal in het oog sprongen (in mijn geval soms meer staken-_-)

Nou denkt u misschien, what about Belgium? Wel we doen het best goed bij de high society met (wat anders...) chocolade. Een exquis chocolaterie-ijssalon met wederom een rij wachtenden. De prijs per praline in die winkel weet ik niet, maar we zijn ook een departement store binnengeweest waar ze Godiva's verkochten aan 300 yen per praline (i.e. ongeveer 2 euro).

Wij beperkten ons tot de populaire geneugten van Le plat pays: Belgische (hier zegt men niet Brussels of Luikse, dat kennen ze hier precies zo niet) 'Waffles' chez 'manneken' (de 'pis' zijn ze onderweg ergens kwijtgespeeld). Overigens een volstrekt Engels Manneken. De wafels waren wel lekker. Een beetje een combinatie tussen wat je thuis zelf zou fabriceren en een vleug Japanse inbreng (een kastanje wafel bv; (ah ja eh, 't is 'fall sale', dus je moet iets verkopen dat in dat seizoen past, ook zo met eten).

Wat mij het meeste 'intrigeerde' (of irriteerde in dit geval?) was de WIJN:-).
Hierbij richt ik mij tot bepaalde mensen die er ook interesse voor hebben, want ik zou aan hen toch es willen vragen wat ze vinden van de prijzen hier...

In een zekere department store heb ik me begeven in de sectie met wijnen. Allemaal (wat dacht u) Franse natuurlijk. En niet zomaar 'Franse' maar enkel de 'top'. (Bourgogne: Vosné Romané; Romané Conti; Montrachet, Puligny Montrachet. Bourdeaux: Chateau Latour en... Mouton Rothschild:-)

Ik heb er een paar fotokes genomen van de meest in het oog springende (achter dubbel glas, geacclimatiseerd).

Chateau Latour
Premier Grand Cru Classé
Paulliac
1958
Prijs: 126000 yen (= +/- 900 euro)

Nog een mooie:
Chateau Mouton Rothschild
(der staat daar veel, maar ik zie niet direct 'premier grand cru classé staan)
1966
Prijs: 126000 yen (idem)

Dan nu mijn vraag: is dat niet vrij goedkoop? Ergens zou het me verbazen, want in Ginza kost alles wel meer dan ergens anders, maar 'maar' 900' euro voor zo'n Rothschild of Latour klinkt bijna als een koopje.
Plz respond:-)

Foto's 秋葉原　(Akihabara) en 御茶ノ水　(Ocha no mizu)

2006-11-05T20:23:00.000-08:00

Hallow,

Hoewel ik druk kanji zou moeten studeren heb ik nu (weer eens-_-') even geen zin en om de tijd dan nuttig op te vullen doe ik dat maar met wat 'fan-support':P.

Akihabara

Zoals ik al zei is Akihabara oorspronkelijk de 'electric town' van Tokyo, voordat het de ietwat 'negatieve' blijklank kreeg van 'Mekka der otaku's'.

Lampen in ieders smaak...

Ik heb het meer begrepen op deze uber　可愛い　ポチ-lamp (super cute 'pochi' lamp (pochi is zowat de cliché naam voor een hond in Japan, zoiets als 'fifi' of 'woef' in België).
U kan nu storten op mijn rekening met de vermelding 'red pochi uit Akihabara' X'D.

Dit soort 'muren' passeer je vrij frequent in Akihabara, zo weet je al, voordat je de winkel binnengaat welk vlees je in de kuip hebt. Nu is het ook weer niet zo dat het bloot (ook al is het maar getekend) je daar om de oren vliegt. Men moet ook een beetje rekening houden met de mensen die daar toevallig passeren en het even niet willen zien...

Live size dolls (met kleren). De prijs weet je liever niet.

Ten slotte nog een 2 foto's getrokken in een megastore.

Dit soort 'speelgoed(vanalles... ook 'collectable badpak/... miniatures) -vending machines' zijn vrij standaard, alleen is het aantal hier een beetje buitensporig:-).

The power of　萌え～！　(moe~!) (萌える (moeru) betekend in feite 'openbloeien' en is... was een woord met hoge esthetische waarde (*ik quote hier even een Japanse bron*) nu is het dus verworden tot de otaku-uitdrukking bij uitstek en doe je er beter aan het niet teveel te gebruiken...)
de bovenstaande tekst in vertaling is 'Moe~! (*niet vertaalbaar... mss 'heet' ofzo? of 'zomfg') Figuur-straat (figurines zijn meestal half voorgebouwde 'mech-kit's' die je dan zelf in elkaar mag plakken en soms ook schilderen (ik denk hierbij in de eerste plaats aan de 'battle-suits' van 'Gundam Wing' (yet again: leken plz check wiki).

Ocha no Mizu

In vertaling is de naam van deze stad 'het water van de thee'. Aangezien 'ocha' voor Japanners enkel op groene thee (緑茶　ryokucha) slaagt (westerse, Chinese/... (??) thee is 紅茶 'koucha'), vermoed ik dat de naam afkomstig is van de rivier die doorheen Ocha no Mizu stroomt, die doet nogal 'groene thee-kleurig' aan.

Zoals ik voordien al zei vind je hier vooral tweede hands boekenwinkels en muziekwinkels met voornamelijk gitaren...

Dronkenmanse helderheid

2006-11-01T07:20:00.000-08:00

Hallo teergeliefde blogbezoekertjes,

Ode aan de hypocrisie?

Voordat ik een uiteenzetting geef van het afgelopen weekend eerst even een woordje over 'mijn blog'.

Ik merk dat deze blog nauwgezet opgevolgd wordt (wat mij zeer verheugd), zij het dat hij meer 'gescreend wordt' en misschien spoedig 'weggecensureerd', dan wel dat er appreciatie voor te vinden is. De reden daarvoor ligt blijkbaar in mijn 'negativeit'. Nu... 'volmaakt' is dit land niet he, plz keep it in mind. Ik ben een Japanlover myself (jah, u leest het goed), maar heb altijd al een vrij kritisch negatieve ingesteldheid gehad (mijn teergeliefde familie, voor wie deze blog in de eerste plaats bedoeld is, is daar (veronderstel ik) al wel een tijdje achter). Andere bezoekers zijn natuurlijk ook van harte welkom, maar als je niet omkan met mijn 'kijk op de zaak' heb ik een simpele raad: lees mijn blogs niet.
Overigens betekent 'negativiteit' niet dat ik de 'positieve dingen' uit het oog verlies of zelfs niet kan zien...

Beste mensen: kruip aub niet op de kast, relativeren is een schone deugd (hoewel ik dus niet echt gerechtigd ben van dat te zeggen, want het ontbreekt bij mij ook wel een beetjeX'D).

Dit gezegd zijnde wil ik overgaan naar de serieuze zaken.

De serieuze zaken

Het afgelopen weekend was zeer 'refreshing'. Voor mijn liefdesleven, voor mijn hoofd, voor mijn sideseeing van Tokyo, voor mijn maag...

Zaterdag 28/10 Akihabara en Izakaya
disclaimer: de inhoud van 'Akihabara' is mss shockerend voor sommige mensen... Indien u het toch las en vond dat het niet door de beugel kon, stuur dan een mail naar Hans'zwarteblogdientgecensureerdteworden@rikkyo.ne.jp

Akihabara is... geeky? Well yeah i guess... Je komt het station uit en je botst bijna tegen een 'Maid' die tissues aan het uitdelen. Je wandelt een straat in in en je ziet ads voor 'Maid cafe's', de laatste nieuwe H-game enz. Welcome to Akihabara, denk je dan.
Als antropoloog is Akihabara een paradijs, hoewel je mss wel de nodige 'guts' moet hebben om eraan te beginnen^^.
Onder het mom 'ik wil het toch es gezien hebben' ben ik ook een van de fameuze Ero-game shops binnengestapt. Rijen en rijen H-games en mensen die er zeer gebiologeerd door aan het browsen zijn. Vlakbij de kassa dan nog de meest interessant vondst: Ready for consumption parts. Your 'lil sister (...) incl. 'haar smooth lotion', next door's girls ****** enz...
Spijtig mensen maar ik mocht geen foto's pakken^^.
Nu, het is niet alleen dat soort winkels natuurlijk. Aangezien Akihabara oorspronkelijk de 'electric town' was, heb je ook nog steeds een aardige hoop electronica zaken. 2e handszaken (vooral met pc-onderdelen) zijn vrij talrijk aanwezig en er is zelfs een king-size design meubilairwinkel te vinden (waar we uiteindelijk het grootse deel al droolend en droomend van 'hadden we maar geld' in hebben rondgestruind^^).

Verder zijn we nog naar het 東京アニメセンター　(Tokyo anime center) geweest, maar dat stelde niet veel voor. In de zaal beneden dat 'center' was een gamehall waar alle soon to be released games van de PS3 geteste konden worden (overal hing er weer in het groot een 'no photo's' bordje... jah ik heb eigenlijk ni veel interessante foto's kunnen makenT_T).

Om af te sluiten zijn we nog naar een electronica megastore geweest (ik ben de naam kwijt, de tegenhanger van Big Camera...), maar daartegen zat de overdosis aan geeky volk bij ons bijder al zo hoog dat we daar vrij vlug terug buiten zijn gegaan. (heb er wel een interessante foto gemaakt: ** foto's worden later toegevoegd**)

In de late namiddag zijn we weggevlucht van de geekiness omdat we verwachten werden in een 居酒屋 (izakaya) waar we afgesproken hadden met een vriendin van Mare (incl. haar man). Het was een zeer geslaagde (eerste) ervaring. Mede door het feit dat mijn drank voor mij betaald werd, was ik in zeer euforische stemming en kon de avond niet meer stuk.^^

Zondag 29/10 Ocha no Mizu en サーライオンステーキ(saa raion suteeki: steak-menu)

Ocha no Mizu bestaat grofweg uit 2 soorten winkels: muziek(en dan vooral gitaar, je kan het aantal winkels na een tijd niet meer bijhouden...)winkels en (tweedehands)boekenwinkels. Daarenboven een 'ryokucha'(groen thee)kleurige rivier en een prettige atmosfeer maakte het dat ik deze stad wel best aangenaam vond.
De reden van het bezoek was omdat we afgesproken hadden met Mare's vader. Dat onderonsje viel goed mee en na wederom royaal gegeten te hebben (deze keer volledig betaaldX'D), hebben we nog wat rondgestruind en zijn dan teruggekeerd naar onze stulp van 18m².

---einde weekend---

Btw: Ik ben geslaagd voor mijn Kanjitest. Eindtotaal 78%. Niet slecht voor 1.5 dag studie en 96 nieuwe kanji.:-)
Voor het einde van mijn vakantie heb ik al een nieuwe gepland (deze keer 120 nieuwe jeee~j). Tegen het einde van november nog een tweede. Dat alles om toch maar zoveel mogelijk geleerd te krijgen tegen de Japanese Language proficiency test begin december (lvl2).

Dit weekend: 学園祭、鎌倉と浅草 (Unief-festival, Kamakura en Asakusa).

baibai

まじめそうなふいんき

2006-10-25T22:10:00.000-07:00

Hallow,

Het is al een tijdje geleden (merk ik nu) dat ik deze blog geüpdated heb. In contradictie met het feit dat ik het zo laat merk, zijn de afgelopen 2 weken niet zo beestig druk geweest. Tenminste niet als je denkt aan reisjes/uitstapjes/wilde nachtelijke uitspattingen/dronken dagen en dat soort dingen. Mijn brein daarentegen heeft het druk genoeg gehad.

Het 'met wat heeft hij het dan wel zo druk gehad', ga ik hier nu ff ni neerpennen zie (kheb geen zin:p en het gaat de lezer eigenlijk ook weinig aan).

Om jullie toch een beetje leesvoer te geven, wilde ik nog wat verse indrukken van dit prachtig landje meegeven.

Het thema van de dag is 'Buitenlanders in Japan'.
Een prachtige aftrap daarvoor is het college van dinsdag (日本国憲法　ofte de Grondwet van Japan) want het lesonderwerp was toen toevallig 日本に生活する外国人の権利　(De rechten van een in Japan levende buitenlander). Needless to say dat die prof om de vijf voet met zijn microke tot bij mij kwam om te vragen wat mijn indrukken waren, maar da's nu ff naast de point.
Wat wel to the point is, zijn de scheve uitspraken van de Japanners in de zaal omtrend de topic. Vragen die zoal gesteld werden waren 'Mag een buitenlander de Japanse nationaliteit krijgen en zoja onder welke condities?', 'Mag een buitenlander gaan stemmen (locaal en/of nationale verkiezingen)' enz voorts. Tot mijn grote ... (vreugde? niet echt... want ik was er eerlijk gezegd in gaan geloven dat het niet zo was, maar nu bleek het tegendeel weer eens bevestigd) lieten ze zich nog eens van hun nationalistische kant zien. De meest brainless one vond ik toch wel 'Ik vind niet dat een buitenlander het recht heeft om de Japanse nationaliteit te verwerven, nog te gaan stemmen, omdat hij de (supreme, prachtige enz enz) Japanse cultuur niet kan vatten.' キター！En ik die dacht dat ik daar overdreven pessimitisch in was geweest. Niet dus, er zijn nog wel degelijk genoeg (domme) nationalisten in dit land. Rest assured.
De repliek van de prof op (haar) uitspraak was wel passend. 'Ken je je cultuur zelf dan zo goed?'. Daarop kwam een nogal vaag mompelend antwoord (ik kan het alvast even aanvullen: neen ze kennen hun eigen 'hoge' cultuur bijna niet meer, laat staan hun geschiedenis. In een ander college dat ik volg i.e. moderne Japanse geschiedenis wisten de 本物の日本人　niet eens wat 'satsuma en choshu' van betekenis hadden in de (meiji) geschiedenis). Btw het niveau van de studenten in Rikkyo dient vrij hoog te zijn, want Rikkyo is een van de hoogst aangeschreven privé-uniefs in Japan...
Soit, het zou nogal onfair zijn om ze allemaal over dezelfde kam te scheren, er zijn heus ook wel Japanners die het goed vinden met buitenlanders en hun eigen cultuur ook nog iet of in ere houden zonder er een holle rechtse ideologie aan vast te (proberen) knopen.

Een 2e puntje van buitenlanders in Japan is het 'kijk een buitenlander!'-fenomeen.
Gisteren op weg naar de bakker passeerde ik een groep van pakweg 100 klein mannen (... ze zijn allemaal (vrij) klein, maar ik heb het nu over de leeftijdsgroep van pakweg 7-8 jaar -_-) en het was nogal griezelig om vrij synchroom al die kopkes in uw richting te zien draaien als ge die passeerde. Half open monden en de nodige ほら、外（国）人だ！(Kijk! Een buitenlander!) gegarandeerd.
Maar hier ook wederom: no hard feelings. Hoe zal ik het zeggen... 'ze zijn zo, wen er dus maar aan'?

Een paar dagen realiseerde ik me (dju nu zen ik hier toch aan het schrijven wat ik me realiseerde...) dat ik in al de tijd dat ik hier was, nog nooit echt mijn boeken heb opengetrokken en dat mijn spreekvaardigheid wel best ok is, maar dat (vooral) mijn kanji zuigen.
De reddende engel was wel een vrij 'bruusk wakker geschud worden' moment. Nl toen ik mijn papieren, 2 dagen voor de kanji test eens bekeek en zag dat er toch wel 100 kanji bijwaren die ik nog niet kende. Dat was ff schrikken>_<. Daarenboven bepalen je ze niveau met het oog op volgend semester deels met je prestaties op deze tests...
Het doet wel ff vies als je van '10 min om de paar dagen je boeken open' naar '7u aan een stuk door kanji en woordenschat liggen blokken' gaat. Uiteindelijk heb ik ze niet allemaal kunnen leren voor de test (nog 20 te gaan).
Benieuwd naar het resultaat...

Zow, hoewel ik dus de afgelopen tijd probeerde orde te scheppen in mijn brein is deze post een grote rommelhoop...
Foto's heb 'k trouwens ook niet (geen genomen de afgelopen 2 weken) Het komend weekend gaat weer wat 'actiever' zijn (ik ga onder meer naar Akihabara (mensen die het niet kennen verwijs ik even door naar wikipedia) en hoop daar de nodige freaky/shockerende:p foto's te kunnen maken).

Big sister is watching me... but not for long anymore

2006-10-16T02:13:00.000-07:00

Hallow,

In de nasleep van moment waarop ik; ik weet niet hoe ik het geflikt heb, gestudeerd heb (i.e. 2 essays (in het Japans) geschreven over het waarom ik het vak 'Grondwet van Japan' nam en wat ik daar het algemene nut van vond), voel ik me nu leeg en buiten aan eten en alcohol (en mijn lief) blijk ik nu even in niets zin te hebben. Dus vandaar maar deze bezigheidstherapie.

De reden van deze blog is veelal om het bredere front al op voorhand op de hoogte te stellen van mijn 'change of habitat'. I.e.: ik verhuis binnen niet onafzienbare tijd. Ik ben er wonderwel in geslaagd om mijn dorm op te zeggen zonder al een appartement gevonden te hebben.:-) Geen nood, in het ergste geval woon ik even in in een eenpersoonsappartement...
Dat brengt het aantal plaatsen waar ik tot nu toe al gewoond heb op 3. In Shakujii-chou, in Kamakura-chou (wel inwonen, ni van mij) en vanaf eind november in?? Vanaf dan hopelijk wel permanent voor de resterende tijd in Japan.

Redenen zat waarom ik hier wegwou; een paar ken je al via deze blog, een pak ander kan je er misschien zelf bijverzinnen.
Het laatste nieuwtje van deze dorm staat in een halfslachtige poging gehint in de titel. Nl de 'waakzaamheid' over onze (maagdelijke?) (kinder?)zieltjes. Dit dmv een mooi papiertje dat me nu al zeer bekend is nl de 外泊届け　ofte 'het laten weten dat je een voet buiten de deur zet en zelfs de nacht ook niet in dit pand zal doorbrengen' (vanzelfsprekend moet je precies aangeven wanneer je vertrekt, waar je naartoe gaat, voor welke reden/doel je dat doet, wanneer je terugkomt, of ge die dagen 's morgens of 's avonds al dan niet eten nodig hebt en ten slotte het adres waar je dan wel zou verblijven.) Needless to say dat zo'n wederom overbureaucratisch systeem vlug uw strot uitkomt en dat je dus wel zoiets hebt van... fuck it.
Daarenboven hebben ze hier (het mag dan wel een op leeftijd zijnde gebouw zijn) beveiligingscamera's. Ik dacht eerst dat die bedoelt waren om de keet in het oog te houden, maar dan wel met het oog op de mensen die 's nachts zouden binnenkomen die hier niets te zoeken hebben (of juist wel... ironie xD) maar blijkbaar dienen ze ook een secundair doel. Nl, u raadt het al, ons in het oog houden.
Bijvoorbeeld of we ons vuilnis wel goed sorteren. Ik had voordien zelf al gemerkt dat op het bord met announcements (een krijtbord dat de manager altijd volschrijft met alle mogelijke *kuch* aankondigingen *kuch*) altijd bijzonder gedetailleerd stond wanneer men afval in de verkeerde bak had gedeponeerd (in Japan heb je conbustible, non-conbustible, petflessen, blik en glas... als ik nu iets vergeten ben I don't give a damn, ik ben er zelf nog niet helemaal uit, waardoor ik meestal alles door elkaar zooi als ik bij Mare ben. Hoe dan ook je maakt hier altijd rommel voor 2 op je eentje met al die verpakkingen). Dus met 2 heb je op een week tijd een hoeveelheid vuilniszakken voor een full fledged gezin van 6 personen met canis.
Nu heb ik van een (Europese) roommate gehoord dat er soms zelfs de naam bijstaat van degene die de 'crime' begaan heeft. Verder moet ik er wel niet op doorbomen zeker.

Zoals ik voordien al zei, weet ik nog niet naar waar ik verhuis (dat zou ik eind oktober moeten weten, anders zit k met wat betaalprobleempjes). Dus moest ge van plan zijn mij survival kits op te sturen (maar je weet dat ik je liever zie afkomen met (overgeschreven) liquide middelen :-)) zou ik toch maar even wachten tot ik goed en wel verhuisd ben).

松本：東京の霧がない旅　(Matsumoto: een trip(je) zonder de fog van Tokyo)

2006-10-10T23:14:00.000-07:00

Haidelihoo,

't Is een beetje later dan normaal, maar bij deze toch nog de (langverwachte?:p) update van mijn wedervaren van vorig weekend. Om het een beetje goed te maken zal ik wat meer moeite doen met de foto's.:-)

zaterdag 7/10
Vertrek om 10:12 met de 特急 (de 'express-trein', niet de 新幹線 (shinkansen) die is nog een pak sneller (en duurder-_-)). Wegens een klok die blijkbaar 10 minuten achterliep hebben we de nodige sprintjes mogen trekken om daar op tijd te geraken.
Na een treinrit van ongeveer 3u kwamen we aan in Matsumoto. Het eerste wat mij al verheugde was dat, als je het station uitkwam, je blik werpend over het straatbeeld van Matsumoto, je
achter de gebouwen de Japanse Alpen kon zien. Ah... bergen... 't zijn schoon dingen (mensen) he...
Overigens is 'meer groen' een algemen indruk, waar je ook ging. Dat deed dat inmiddels al beton-grijs geworden bewustzijn van deze tokyo-mier wel deugd...

Verder zijn we de eerste dag naar het　日本浮世絵博物館　(Het Japanse Museum van Ukiyo-e) geweest, maar dat was een tegenvaller. De collectie was veel beperkter dan ik had verwacht, de curator wilde per se verneukt engels praten tijdens zijn uitleg en de 復刻版 (ofte replica's) afdeling was ronduit hilarisch met de uitleg die soms half uit de met tape opgeplakte fardes hing, doorstreepte of verbeterde kanji's bij de uitleg en de (o.m.) de grote golf van Kanagawa waarvoor je half onder de trap moest kruipen om ze te zien (terwijl de minder bekende in de grote hal hingen... ).
Dat en het feit dat we er 50 minuten (op en terug) voor moesten wandelen langs een allesbehalve idylische 3-baanvaks autosnelweg had tot gevolg dat ons beider humeur zowat rond het nulpunt zat.
Gelukkiglijk kregen we het er met de nodige 日本酒　(sake, in mijn geval) en een weldoende luxueuze maaltijd nadien weer bovenop.:-)

zondag 8/10
おそば祭り en 松本城. Het soba festival en het kasteel van Matsumoto.
Maar voordat we naar het kasteel zijn gegaan (en nadien soba zijn gaan eten op het festival) hebben we eerst nog een 足湯 (een voet(bad)/onsen) genomen. Ik vond het idee maar niks, juist met uw voeten in een would-be onsen gaan zitten, maar het deed verdomme deugd.
Vanzelfsprekend koos ik voor de 'appel-onsen':p.

Nadien ging het richting het kasteel van Matsumoto. Spijtige zaak was dat, door het succes van het Sobafestival, het kasteel ook zowat platgelopen werd en dat je eigenlijk amper de tijd kreeg om rond je heen te zien omdat de rij je vooruit duwde (-_-)'.

Nadien ging het richting soba festival, waar we de noedels met bereidswijze van Nagano (Matsumoto ligt in Nagano-ken) en Hokkaido uitprobeerden. Beide zeer lekker:-).

Na de soba kwamen we een klasgenoot van mij (wiens unief in Matsumoto ligt) (terug) tegen. Met hem zijn we naar een gamecenter geweest (mijn eerste keer°_°) waar ik (wederom voor de eerste keer)　プリクラ　(purikura) heb gemaakt samen met Kevin en natuurlijk...:-)

Maandag 9/10
Nog een beetje rondgestruind in Matsumoto een beetje rondgeneusd in een typisch Japanse 'winkelgallerij' (een nogal erg onromantisch woord daarvoor) en nog wat meer van de couleur locale opgesnoven.

Nadien de trein op, weer naar huis richting het vele koudere Tokyo. (niet op vlak van temperatuur...

おまけ

お誕生日

2006-10-03T22:01:00.000-07:00

Hallow allemaal,

Bij deze weer een update met wat ik allemaal meemaak in dit mafte land.
Vorig weekend (1 oktober) verjaarde mijn 大和撫子　(lichtelijk overdreven term^^) en dus...

Op haar verjaardag zijn we naar 飯田橋　(Iidabashi) geweest. Eigenlijk een plaats waar niet veel te zien is buiten fastfood restaurants (diegenen die ik tot nu toe getest heb: MacDonalds (weinig en matige kwaliteit; relatief goedkoop); New (? kan zijn dat het iets anders was) Kitchen (weinig (nu... het is altijd weinig); matige kwaliteit; duur); en Moss Burger (weinig; goede kwaliteit (meer gezonde ingrediënten zelfs); duur). Moss Burger is trouwens Japans -> win (^o^)b.
... en pachinko Parlors.
Verder heeft de stad iets van een combinatie van overwesterse toestanden (i.e. dus vooral de fastfood-restaurant-overload en het feit dat er veel Amerikanen rondlopen-_-) en een snifje Japanse sfeer (dunne steegjes in de typische 'kleine steentjes-inlegging' (ik ben de japanse benaming nu ff vergeten...).

Verder passeerde ik een restaurant waar een aquarium met Fugu (河豚). Fugu zijn de beruchte 'blowfish'. Eten op eigen risico. Hoewel ook Mare overtuigd is van het vakmanschap van de kok bij het verwijderen van het gif. Ik dus niet...
Merk de prachtige 'voor-na' cynische toets op in het aquarium (da viske da bovendrijft zal zen eigen van kant gemaakt hebben door een hapke te proeven).

Verder was er in Iidabashi een vrij bekende tempel, waar ik, na donatie natuurlijk, gebeden heb (omdat Mare dat voorstelde...) en een 'in het nederlands onvertaalbaar, op bijgeloof gebaseerde 'geluksbepaler'. Ik kon dat ding van geen kanten lezen, maar afgaand op Mare haar gezicht en de reactie daarna was het niet zo goed.
Uiteindelijk bleek het te gaan om 'Medium luck' (als je het opdeeld in goed, slecht en gemiddeld; der zijn maar 3 mogelijkheden). Dus zo slecht was het nog niet, dunkt me. Terloops maar even gevraagd hoe bijgelovig ze was...

Verder (tijdsgewijs komt dit voor mijn trip naar Iidabashi), zijn we even naar een 運動会 (een 'sportmeeting') van een lagere school geweest die op een dikke 500 meter van Mare's deur ligt.
Zeer japans, vrij traditioneel (wat wil je?) maar toch ook vernieuwende elementen.
De dingen die wij zagen: 騎馬戦 (kibasen) een spel waarbij het erom gaat met, in groepjes van 4, met een 'petleider' gedragen door 4, de petten van de anderen eraf te slaan (jah, maar er maar gerust slaan van, die klein mannen worden daar vrij agressief van).
En (dit voor het vernieuwende gedeelte) een hip-hop dans.

Het klasfront.
Het is vrij rustig. Af en toe een bui of een windstil college. Over het algemeen is het niveau vrij ok. Mijn grammar is naar lvl 4 gegaan. Het verschil met 3 is erg groot (ik heb ineens advanced grammar voor mijn neus die ik voordien nog niet gezien had, maar soit; het is een uitdaging^^).

Verder naar mijn enige japanse college gegaan. Het was zeer interessant: 死刑 ofte de doodstraf.
Boeiend, boeiend... vooral de japanners hun standpunt erover...

Overigens nog een prachtig bureaucratisch fenomeen opgemerkt tijdens de les. Over het algemeen doen japanners nooit hun mond open in de les (als ze al niet liggen te maffen zijn ze over het algemeen niet erg actief). Maar in deze les stond ik er wel versteld van hoeveel mensen hun polleke hoog in de lucht staken. Na me af te hebben liggen vragen of ze dit college allemaal zo boeiend vonden, zag ik dat de prof, bij de persoon die zijn/haar mening uitte een papierke op de bank dropte.
Dit 'papierke' was niet meer of minder dan een 'bewijs van actieve deelname aan het college'. Wat men op het einde van het college moest invullen en afgeven om zo een 'up' te krijgen in je 'deelname aan de les'-puntengedeelte.
Ik ga nu nog even weg om me met mijn kop tegen de muur te slaan en me af te vragen hoe ze het toch allemaal verzinnen in dit mafte over-bureaucratische land.

that's it for today folks.
Volgend weekend ga ik naar 松本 (matsumoto). Daar is vrij veel te zien (en ik kom eindelijk buiten Tokyo! yay!) dus ik zal men best doen zoveel mogelijk fotokes te nemen (als ik het niet vergeet) :-).

青春真っ盛り？

2006-09-27T20:43:00.000-07:00

Hallo,

Alleereerst bedankt aan iedereen die een comment gepost heeft. Het lezen van die 'onzin' heeft me veel deugd gedaan^^. Plz keep it up.

Verder... er gebeurt hier nogal veel (jah echt, no kidding). Zoveel dat mijn brein het soms niet allemaal kan volgen. Ik vind zelfs geen tijd om te studeren. Of moet ik zeggen ik vind de fut niet om het te doen. Dat heeft tot gevolg dat (voor de japanoloog insiders...) mijn 漢字 afstevenen op een vrij zware ramp... qua schrijven toch.
Aan de andere kant klimt mijn 会話 ofte spreekvaardigheid op tot ongekende hoogte. Dat is wel een zeer favorabel punt.

Vorig weekend (zaterdag 23 september) ben ik met Mare naar 新宿 (shinjuku) geweest. Het was de eerste keer, buiten 池袋 (ikebukuro) dan, dat ik in zo'n 'grootstad' van tokyo kwam. Affin, het was zaterdag en daarboven nog een feestdag, dus er was wel vrij veel volk.

Buiten scheve winkels, veel scheve mensen en chaotische bebouwing, heb ik er ook Tokyo bewonderd vanop de 45e verdieping van het 都庁 (tochou), zo'n beetje het 'gemeentehuis' (eigenlijk het 'Tokyo-metropolitan-huis') van tokyo, waar men zich met wat administratieve taakjes bezighoud.
Het zicht vanop de 45e verdieping is wel imposant te noemen.

Daarnaast heb ik ook kunnen genieten van het extreem rechtse gedachtengoed, dat in dit prachtland (ik veronderstel dat iedereen dat wel wist) een voedzame bodem kan vinden.
Op een plein vlak aan het station kwam ik deze interessante 'van' tegen met daarbovenop een onderdeur die het 'Japanse volk' toesprak. Het kwam erop neer dat het 'Japanse volk moest opstaan en zich niet langer moest laten onderdrukken door de westerse grootmachten' en nog meer van die interessante praat. Om een of andere reden vond ik het prachtig om de man bezig te zien. Misschien een verdraaide antropologische interesse? Of is het mijn interesse voor politiek who knows... Btw sinds kort hebben we hier een nieuwe premier die je nog wel een stukje rechtser zou kunnen noemen dan de vorige. Abe Shinzo. De verandering van de grondwet is niet ver meer af, I guess. Vaarwel artikel 9.

Het 'schoolfront.'
Deze week dinsdag had ik mijn eerste, in het japanse gedoceerde, hoorcollege. Meerbepaald dat van mijn 'academic advisor'　Hamano-sensei. Nu... het is sowieso een college voor 3e en 4e jaars, dus wat meer advanced... maar dan nog... Ik had niet gedacht dat ik er zo weinig van ging verstaan...
Op het einde van het college werd ons gevraagd om de 'pointe' van de les bondig te noteren en in te dienen. Ik zat daar, starend op mijn papier, in stijgende lijn wanhopig depressief wordend.
Uiteindelijk ben ik met hangende pootjes dat blanco papier gaan afgeven. Vanzelfsprekend had de man er alle begrip voor, maar dat neemt niet weg dat ik weer een illusie armer ben. Of moet ik zeggen weer wat dichter bij de grond kom met beide benen...
Alleszins, die 'tegenvaller' had tot gevolg dat ik in allerijl mijn lessenplan ben gaan veranderen. Dat college, hoezeer het me ook speet, geschrapt heb en ben gaan zoeken naar iets anders, meer 'basic'. Nu volg ik 'inleiding tot de japanse grondwet' (ook in het japans) en als je stelt dat ik van het college van Hamano-sensei 5% verstond, verstond ik van dit toch al zeker 50%, een aardige vooruitgang dus, en een mindere opdoffer voor je zelfbeeld.
Nadat ik heel mijn lessenrooster doorheen had gegooid en nog een volle dag depressief ben geweest omdat ik besefte dat ik zo zoog, maakte ik kennis met mijn 'tutor'. Een aangename kerel, met wie ik afgesproken heb om zoveel mogelijk in de 丁寧体 (de 'beleefdheidsvorm') te praten om mijn 普通体 (de informele vorm) wel vrij ok is, maar als ik met professoren, mensen van het CIS, onbekenden enz praat ik me veel te hard moet concentreren om toch maar niet in de informele vorm te hervallen. Waardoor ik eigenlijk niet veel zinnigs uitbreng in de formele/beleefheidsvorm en het gesprek ongelooflijk stroef gaat. Wat dan weer tot gevolg heeft dat... enz enz.

Al bij al klinkt het allemaal wel zwaar en deprimerend misschien, maar zo slecht voel ik me niet hoor.^^ Ik heb alleen het gevoel dat ik al veel langer dan 2 weken hier ben en dat ik nog erg veel te leren heb, hoewel ik al wel wat geleerd heb. Alles gaat met vallen en opstaan I guess.
Dju kzen hier al vrij veel keer hard neergekomen precies...

P.S.: de foto's zijn allemaal terug te vinden op mijn msn space. Ik heb mijn adresboek geïnvited (bij sommige ging het wel niet, ov microsoft policies I guess). Als je er geen gekregen heb don't be offende plz. Ik zie niet zo nauw op adresboeken. Zend me gewoon een mail en ik invite je.
Overigens zal ik in de volgende post proberen van de fotootjes bij de juist paragraaf te krijgen, maar ik heb nu geen zin om dat uit te zoeken.

熱帯？

2006-09-19T23:09:00.000-07:00

hullow,

Vandaag het weer.
Waar het vorige week gemiddeld een graad of 18 was met de nodige zeiknatte regenbuien, heeft het nu meer weg van de tropen met een temperatuur van 26-27°C en de zon vol op je schedelpan.
't is dus ***warm...

Vandaag (20 september; 10.40am plaatselijke tijd) had ik mijn eerste les. Vandaag begon het academisch jaar aan Rikkyo. 'Academisch'... lijkt een beetje hoog gevat soms, voor hetgeen je hier voorgeschoteld krijgt, maar goed. Het was 文法と文型 (Grammar en sentence pattern ofte syntaxis). Het was allemaal herhaling dus ik was me al druk aan 't afvragen of ze mij toch wel niet een level te laag hadden gestoken. Ik zit in lvl 3, da's halfweg. 4 is voor 'gevorderden' (1200 kanji; 6000 woorden) en 5 is voor mensen die academisch japans aankunnen (daar zal ik dit komende jaar nog wel niet geraken).

Na dat de les gedaan was vlogen de enthousiaste members van de IFL (International Friendly Lunch; de mensen die me vorige week ook op de campus hadden 'rondgeleid'). Ons om de hals en voor ik het goed en wel doorhad had ik een お弁当 (obentou; een 'lunchbox' à la japonaise) gekocht en zat ik in een klaslokaal vol met luidruchtige japannertjes.
Ik werd van alle kanten voorgesteld en kreeg nori e.a. つまみ(tsumami: 'borrelhapjes')-achtige dingen toegestoken, zodat ik uiteindelijk de helft (nog ingepakt en al) half beschaamd achterliet op de bank waar ik gegeten had. Waarom heb ik dat gedaan...(T_T).

De boodschap achter al dat behulpzame is wel duidelijk genoeg: 'join onze club'. Waarschijnlijk ga ik ze ook wel joinen... maar ik wil wel nog vrij genoeg blijven om... je weet wel, mijn eigen ding te kunnen doen.;-)

Vandaag nog wat meer van 池袋　gezien. 'k had er spijt van da'k menne digicam niet meehad, maar ik zal er nog wel es komen. Ik kan je alleszins al zeggen dat ze in Japan niet gehoord hebben van 'een ring rond', maar wel van 'een ring boven en door' een ongelooflijk druk stadscentrum. Het heeft wel iets. Druk, vuil (ni zozeer de straat, dan wel de lucht), veel volk, overbebouwd... Hell yea I love this country.^^

In 't weekend met Mare naar mijn eerste 祭り (matsuri; festival) geweest. Eentje in 葛飾区　(Katsushika-ku). 3 groepen met elk een Mikoshi (draagbaar schrijn) onder ons raam zien passeren. Ongelooflijk Japans was dat^^.
Nadien bij de 屋台　(yatai: kleine eetkraampjes op de matsuri die alle mogelijke japanse lekkernijen verkopen) 焼きそば　en 大阪風のお好み焼き (yakisoba ofte gebakken noedels en 'okonomiyaki' op Oosaka's wijze) gaan eten.
Nadien me gaan volgieten met koffie, fruitsap e.a. (niet alcoholische) dranken met een ドリンク場　(dorinku-ba: een all you can drink voor 360 yen pp). Vooral het gedeelte 'fruit' had ik wel nodig (een appel kost gemiddeld 1 euro hier, voor diegenen die daar nog niet achter waren).

Zo, dat was het voor nu...
Ik ga mijn was eens doen... want met dit weer neemt die wel drastisch toe>_<.

日本より　Vanuit Japan

2006-09-14T02:02:00.000-07:00

Hallo iedereen.

Het is nu 14 september (18:00u locale tijd) en ik zit op mijn kamer in de 石神井公園ドミトリー (Shakujii kouen dormitory ofte de dormitory (in de buurt van het shakujii-park).
Een park dat overigens meer weg heeft van een grote vijver. Veel park is er niet aan... Veel vijver dan weer wel.

Eerst en vooral: ik ben veilig aangekomen (anders schreef ik dit nu niet-_-). De vlucht was wel niet zo comfortabel, maar viel al bij al nog mee (van 'plaats voor uw benen' hebben ze toch echt wel niet gehoord in economy; ook niet voor een vlucht van 9800 km op gemiddeld 11250 m hoogte en een gemiddelde buitentemperatuur van - 50°C (jah je ziet het; ik verveelde me wat op die vlieger)).

Eens in tokyo, Narita, hebbek nog wat last gehad met een douanier die per se mijn reispas wou zien (wat ik natuurlijk niet had). Die kerel deed het dan ook alleen om mij te pesten mijns inziens-_-. Gelukkig bleef ik beleefd en liet die onderdeur ons erlangs...

Na wat gestuntel met de 'limousine bus' (veel bus, weinig 'limousine') kwamen we aan aan het 'Tokyo Metropolitan hotel' waar 2 volunteer students van Rikkyou University ons stonden op te wachten.

Om een of andere vreemde reden kan ik het niet vinden met japanse venten, maar met de vrouwkes lukt het des te beter.
Al bij al hoor je mij dus niet klagen:-).

Zij het niet dat ik op een 'male only' マネージャに聞いたけど、女性禁止だって・・・　dormitory zit...-__-. En buiten het 'male only' gedeelte is er nog wel wat meer dat zuigt.
Je zou het kunnen omschrijven als 'niet de laatste standaard van comfort', maar dat is wel een erg zwaar eufemisme. Beeld je een midget kamer in, deel die ingebeelde midget kamer nog eens in 2 en je zit ongeveer aan de reeële afmetingen. Doe daar een ongelooflijk ongemakkelijk zittende bureaustoel bouwjaar anno 1970, een ijzeren bureau en 'kast' met de nodige roestvlekken (allebei ijzer...) een airco die je best niet opzet als je gezond wil blijven en een ingebouwd bed met kersenpitkussen (wie beweerde er ooit dat dat goed lag? Je mag het van mij hebben, ik doe er geen oog op dicht...) bij en je komt in de buurt van dit oustanding comfort.

Om terug te keren op het mannelijk gezelschap. In tegenstellig tot de vrouwkes, die, eens je blijk geeft van toch wel wat Japans te kunnen je bestoken met vragen en achter je e-mail willen, geeft de gemiddelde japanse vent geen krimp en ben je, indien hij je al niet straal negeert, nog minder dan een stuk vuil dat toevallig door de gang dwarrelt. Zo voelt het tenminste...
Overigens... wat is weer het cliché, vrouwen roddelen? Kom maar eens naar een mannendorm...
Wist je dat er een homo op mijn dorm zit? *shock*

Maar goed, genoeg afgegeven op crappy dorms en japanese males. Ik zit in Japan en het doet me veel deugd (mijn gezondheid wel niet, maar dat laten we even terzijde).
Een paar dingen die ik om me heen al opmerkte en met volle teugen absorbeerde als een deel van 'leven in Japan'.
- Een 'kawaii neechan' die je tissues toesteekt op straat met reclame voor 'vanalles en nog wat'.
- Een Avondklok (jaja) stipt om 17:30u luidt hier een schoon muziekje waarop een zoetzeme vrouwenstem ongeveer het volgende zegt. "Lieve kindjes het is halfzes, laat ons ons spel afronden en in alle rust naar huis gaan."
- Pachinko parlors en de daarbij horende decibels.
- 征服の天国 uniformen. Ik val daar niet zo op, maar het is wel erg typisch japans:-).
- paraplu's. Ik voel met net een alien. Ik heb nog geen paraplu... Opvallen doe je dan wel... Een natte gaijin... 笑われちゃいそうな気持ち。
-...

Vandaag voor het eerst naar de unief gegaan. Dus voor het eerst in 池袋　Ikebukuro geweest.
Voor het eerst in mijn leven in een station verdwaald, uiteindelijk de uitgang en de unief gevonden.
De unief is wel ok. Zeer mooie campus, vrij veel groen. Rondgeleid door een groep volunteer students (guess what I only spoke to girls...) 4 invites voor dezelfde club. (ze maken het me wel moeilijk als ze gaan beweren dat een club hetzelfde is als een saakuru (cirkel)).
Ikebukuro is wel wat anders dan Shakujii-cho. Grote straten, schreeuwerige reclame veel (weirde) mensen. Ik dikte de boel weirde mensen nog wat aan, veronderstel ik.

Ik heb nog geen foto's btw. Ik heb wat teveel aan mijn hoofd om me daar ook nog mee bezig te gaan houden nu...

Dat is het zowat; ik weet niet met welke regelmaat ik deze blog ga updaten. Evenals de staat van de dorm algemeen in het geleverde internet ook allesbehalve waterdicht en valt het op onaangename momenten wel es uit enz.

またね

さらばだ。　Vaarwel (ik kom nog terug hoor.../lees: ik moet nog terugkomen)

2006-09-10T12:34:00.000-07:00

Het is zover...

Morgen ben ik weg. 'Ver weg', om het met de woorden van mijn peter te zeggen.

In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat het wel vies voelt...
wetende dat je een jaar weg bent.
Maar dan nog, relatief gezien stelt een jaar niet veel voor.
En als ik denk aan wat ik ervoor in de plaats krijg...^^

Maar eigenlijk wilde ik deze blog niet wijten aan troostende woorden.
Ik wil(de altijd al) naar Japan en eindelijk is het zover.

You can't continue an old (boring) life when you finally want to start 'living for real'...
In alle eerlijkheid heb ik niet het gevoel veel achter te laten, buiten mensen dan, maar die kom ik, als ik terug ben, nog wel tegen.
Alleszins, bedankt iedereen. Voor alle steun in alle mogelijk vormen (materiële en andere, zeker even belangrijk^^).

皆のことを忘れるわけがないよ。だから安心してね。
There's no way I'll forget you guys. So no reason to get depressed.
Ik zie niet in waarom ik jullie zou vergeten. Dus maak je geen zorgen.

Zoals al blijkt ben ik veel te geëmotioneerd (そうかな・・・うん、やっぱり・・・) om veel zinnigs te typen.

Er rest me dan nog alleen te zeggen: ik zen weg, maak er hier het beste van, ik zal het daar ginder zeker ook doen:-).

じゃ、行って来る。
het beste (is niet genoeg)

Hans

Room No.A109 Dormitory Shakujiikouen; 7-17-3 Shakujii-cho, Nerima-ku, Tokyo, Japan 177-0041

P.S.: 230-0402253-14
blijf dit doen om mij te gedenken.
Wij zullen u eeuwig dankbaar zijn^^.

あと38日 | nog 38 dagen...

2006-08-04T13:09:00.000-07:00

Haidelihoo,

Tijd om eens een paar zaken up to date te brengen.

- Ik heb eindelijk mijn vliegticket! yay\(^o^)/
Het heeft belachelijk lang geduurd om dat te bemachtigen omdat men er bij Jetair Center(c) in geslaagd was voornaam en achternaam van mijn vliegcompagnon, roommate en vriend Bavin-dono om te draaien-__-. Waardoor ik uiteindelijk 20 euro extra kon ophoesten, gewoon om dat recht te laten zetten (en dat bovenop een MAAND wachten).
De boodschap is duidelijk: blijf weg van dat inefficiënt klantonvriendelijk oord. :p

- Ik zit in de 石神井公園 (Shakujiikouen)-dormitory. Da's op 11 min wandelen van 't station van Ikebukuro. En zoals het 公園 (kouen) gedeelte al laat uitschijnen zit ik vlakbij een park, wat ook altijd aangenaam is.
Deze dorm is (naar prijsnormen van Tokyo) vrij behoorlijk: maar '58000' yen (1 euro= +/- 142 yen) per maand (vaste kosten niet inbegrepen). Ter info mijn scholarship bedraagt 80000 yen per maand.
Rikkyou University is wel zo genereus van 10000 yen per maand te betalen (van voorgenoemd bedrag). Neemt niet weg dat het wel vrij duur blijft voor een kamer van 7.2m² met een bed, een boekenkast, een bureau (met stoel), een airco en een telefoon.
Nu... hoewel je het uit het voorgaande mss niet meteen zou kunnen afleiden, ben ik helemaal niet ongelukkig met deze dormitory.

- Beetje bij beetje worden de administratieve zaken (die ik nog moet doorlopen) duidelijker. Als ik nu niet op eentje stoot waarvoor de procedure nog meer dan een maand in beslag neemt, komt alles wel in orde.

Ik wou dat ik al kon vertrekken/weg was.

Wai~ first post!

2006-07-12T03:45:00.000-07:00

Hoj,

Na lang overpeinzen heb ik toch maar besloten mijn blog in het Nederlands te houden. De hoofdreden daarvoor is de polyglotische factor van de ouderen van dagen die niet helemaal meewerkt.

Hoewel ik soms wel 's kan verspringen van taal... ik ga niet teveel beloven.

Een paar dingen die ik al kan meedelen:
- Ik vertrek 11 september (jah iemand moet de taboe toch verbreken he:p) met Air France (rechtstreeks)
- Ik studeer aan Rikkyou University (Tokio; Ikebukuro)
- waarschijnlijk in een dormitory 'affiliated to' Rikkyou maar dat weet 'k nog niet zeker.
- Mijn 'living expenses' en 'housing' worden gesponsord door het 'Jasso short term inbound (etc etc) scholarship'... maar het leven is erg duur daar *hint* *hint*.
- Ik tast volledig in het duister over een paar relevante zaken ( Gaande van 'Hoe zit het met mijn KUL-inschrijving?' tot 'Is er internet op de dormitory? Want die pamflet was nogal onduidelijk). Hopelijk zijn ze opgeklaard voor ik vertrek.　だといいなあ・・・
- ...?

なぜ、何、日本（学科） ！Why, What, Japan(ese studies)!